Van Dis op ganzenwieken

Waarin de gewezen presentator een spuitbus cultuurverfrissers inzet tegen de fecaliëngeur van de Nederlandse buis.

De Parijse wandelaar Adriaan van Dis is inmiddels neergestreken op Montparnasse, de aan Apollo gewijde muzenberg die het Ajax-balkon vormt voor onze grootste geletterden. In Amsterdam werd hem onder grote belangstelling de Gouden Ganzenveer uitgereikt, waarna hij in symbolisch verenpak opsteeg tot voor gewone stervelingen onbereikbare hoogten. Zijn uitgever Tilly Hermans zwaait hem vanaf de grond uiterst goedgemutst na.

Aan de uitreiking ging een loodzwaar programma vooraf, want het puikje van de elite – we wijzen u in dit verband op prinses Laurentien – was bijeengekomen om de toestand van de vaderlandse televisie te bespreken. “Er is slechts stront op de buis,” had de Volkskrant gekopt, en daarom was hier een bekwaam team van professionele ontstoppers bijeen. Een eerste inventarisatie leerde dat bijna alle aanwezigen zich als lid hadden aangemeld voor Omroep C, het doodgeboren televisiekindje van Kees van Twist en Adje Pannekoek. Die vaststelling deed de voorzitter van de Academie De Gouden Ganzenveer, Paul Schnabel (hier naast Academielid Hanca Leppink), verrast uitroepen: “Héél Omroep C zit hier!”

Nelleke Noordervliet had als onbezoldigd ambassadrice van Omroep C de verheffing van de massa reeds teleurgesteld opgegeven, maar Geert Mak stelde vast dat het aantal VPRO-kijkers naar In Europa het abonneebestand van De Groene aanzienlijk oversteeg. Die laatste categorie kun je in een klein kwartier allemaal persoonlijk de hand schudden. Ganzenveerdrager van 2007 Tom Lanoye liet aansluitend weten een fan te zijn van drama, waarmee hij populaire Amerikaanse series als The Sopranos en Mad Men bedoelde.


Na deze zeer succesvol geklaarde sanitaire klus volgde de verheffing van Van Dis, uiteraard pas na een lofrede van professor Marita Mathijsen, die als bekend fysiek niet in staat is korter dan een uur te spreken. Na die lastige horde lokte dan toch de drank.

De professionals Gerlach Cerfontaine en Pieter Broertjes kwamen tactisch halverwege de plechtigheid binnen en waren derhalve als eersten aan de bittertafel. Juist op tijd om Joost Zwagerman op luide toon te horen zeggen: “De Volkskrant duikt met zijn restyling zelfs ruim onder Het Parool.” Broer en Zwaag raakten onvermijdelijk in gesprek, waarbij de laatste onnavolgbaar uiteenzette dat zijn opmerking heel anders bedoeld was dan zij klonk. Op veilige afstand van de apenrotsbar stonden Raad van State-lid Winnie Sorgdrager en Mecanno-architecte Francine Houben bij elkaar. “Als het heftig literair is, hoeven wij niet op te treden. En dat is wel zo rustig.”

Tekst en foto’s Jan Zandbergen

import onder degordel