40 jaar Pinkpop in beeld

Sinds halverwege de jaren tachtig heeft fotograaf Paul Bergen (1957) iedere aflevering van Pinkpop in beelden gevangen. Hij ging op zoek in zijn archief naar de platen waarop zijn persoonlijke Pinkpopgevoel het beste tot uiting komt. Paul Bergen kwam in het vak terecht nadat hij in aanraking kwam met het werk van Lex van Rossen, de in 2007 overleden nestor van de Nederlandse popfotografie. Om de eerste tien jaar van het festival te coveren, mocht Bergen een keuze maken uit Van Rossens nalatenschap. “Veel van de foto’s van de eerste twintig jaar van Pinkpop hingen in de zon te drogen aan een waslijn tussen de bomen aan de rand van het festivalterrein,” herinnert Paul Bergen zich. “Ik bouwde toiletten om tot donkere kamers en het analoog doorseinen van foto’s was een technisch lastige en tijdrovende procedure. Ook dát zijn beelden, waar ik de komende editie ongetwijfeld weer aan moet denken wanneer ik mijn foto’s met één muisklik naar de diverse media stuur.” door Ruud Meijer, foto’s Paul Bergen en Lex van Rossen

“Staat er eens een waanzinnige Nederlandse act op Pinkpop, wordt ze met eieren bekogeld… Mooi hoe ze met een mij-maak-je-niet-gek blik in de ogen de smurrie van haar lijf spoelt.”

“Dit was de zogenaamde WC Voor Twee: een gezellig houten huisje waarin stelletjes – zij met een plastuit – staande konden urineren.”

“Je kunt er als fotograaf voor zorgen dat je, dankzij goede contacten met het management, een goede plek op het podium krijgt. Maar dat een artiest zó mooi op een piano gaat staan, dat kun je niet voorzien. Een klassieke foto, en ik ben blij dat ík ‘m heb gemaakt.”

“Wat zal ik zeggen: zestig jaar oud en nog steeds een jonge hond. Hij nodigt zijn fans eerst uit om op het podium te komen en kijkt daarna alsof hij ze op wil vreten.”

“K’s Choice was toen immens populair. Niemand had eigenlijk van Sarah Bettens verwacht dat zij zomaar het publiek in zou duiken. Ik stond goed voor een mooie foto. De tv-camera stond meer naar rechts, daarom zagen we op tv alleen maar beelden van haar kruis…”

De concerten van Pearl Jam waren legendarisch: Eddie Vedder deed overal aan mee – stagediven, crowdsurfen, noem maar op. Na het dramatische concert op het Roskilde Festival, waarbij negen mensen om het leven kwamen, doet hij het wat rustiger aan.”

“Als 21-jarig broekie gefotografeerd door collegabroekie Lex van Rossen. Nu is hij de grootste van ons allemaal.”

“David Lee Roth met een gebroken neus. Een meesterlijke plaat van Lex van Rossen, die ik vond in zijn archief. Bij het zien van zo’n plaat dacht ik vroeger: dát wil ik later ook!”

“Sting nog gewoon een angry young man van een punkerig bandje. Kijk ook eens naar al die hekken waar het publiek tegenaan doodgedrukt zou kunnen worden. Dat zou nu echt niet meer kunnen.”


“Moet je zien wat je toen allemaal mee kon nemen: winkelwagentje, kratje bier, tent: dat is anno 2009 met al die veiligheidsmaatregelen ondenkbaar.”

“Een tragisch drieluik: de tourmanager die een dronken Shane McGowan van het podium probeert te verwijderen nadat is gebleken dat hij te zat is om te zingen. Haal die man van het podium, dacht ik, anders valt hij zó voorover het publiek in.”

import pinkpop