Nieuwe mensen

Voor sommige Nederlandse bands was een Pinkpop-optreden van groot belang. Zoals voor The Gathering (1996, 1997).

Anneke van Giersbergen (voormalige zangeres): “Het was belangrijk voor je carrière om op Pinkpop te staan. Het betekende prestige. Ik weet niet of het nog steeds zo is, maar als je eenmaal op Pinkpop stond, werd je bij wijze van spreken de dag erna op straat herkend. Het publiek was heel breed. Er kwamen top-40-liefhebbers, maar ook veel alternatievelingen. Ideaal dus, want zo kon je nieuwe mensen trekken. Ik heb het idee dat de jaren negentig echt de hoogtijdagen waren van Pinkpop. Er waren toen nog niet zo veel festivals en ook de gewone man ging erheen – bezoekers die niet per se voor de muziek kwamen maar voor een dagje uit. Die vond ik het spannendst, want die moet je als artiest voor je zien te winnen.

“Backstage was het bijzonder leuk. Er speelden topacts als Alanis Morissette, en die kwam je ook gewoon tegen. Het werd zo ingericht dat dat kon. Anders dan bij andere grote festivals waar de trailers van de deelnemers gescheiden van elkaar staan. Als zuiderling vond ik de knusse, warmbloedige Limburgse sfeer backstage bijzonder gezellig: de organisatie, de crew bestond grotendeels uit Limburgers. Die zijn minder gehaast, en dat was toch anders dan op een festival in het westen.”

Ivan van Vliet-Herskovits

import pinkpop