Over vijf minuten gaat de talkshow Ballaro live op Rai Due en ik zit op mijn knieën voor de minister van Toerisme. Het is niet mijn gewoonte voor excellenties door de knieën te gaan, maar voor Michela Vittoria Brambilla maak ik graag een uitzondering. Ik tel acht fotografen die de pest in hebben: ik bederf hun plaatje. Maar wat hebben zij te zoeken op de studiovloer, waar Giovanni Floris weldra een aflevering van zijn tweeënhalf uur durende discussieprogramma gaat presenteren?
Later vind ik op internet foto’s van Michela Brambilla. Op die ene is haar broekje te zien, op die andere het boord van haar kousen. Michela Brambilla behoort tot de inner circle van Berlusconi, heb ik gehoord. Hij heeft haar een niet al te gewichtig ministerie gegeven. Zo heeft zij alle tijd om zich in de media te manifesteren en haar nagels te lakken. Hoewel… daar heeft de minister een meisje voor – het staat tussen de coulissen, naast vier bodyguards. Op de tribune verspreid zitten nog minstens tien aanhangers van de minister, zij stuwen het applaus. Pal achter Brambilla zitten drie pittige pr-meisjes. ‘Where are you from?’ vraag een van hen als ik de minister aanspreek. ‘Ollanda Due,’ zeg ik. ‘Do you want to speak to him?’ vraagt ze aan de baas. ‘He seems nice,’ zegt de minister.
Tot een pittig vraaggesprek komt het niet, terwijl de opnameleider de vloer schoon tracht te vegen van perstypes. Ik ben alleen maar een handdruk, een omhelzing, wie weet zelfs een tongzoen verwijderd van Silvio Berlusconi.

Lees het gehele artikel in de HP/De Tijd van deze week.