Genant land

Toen minister-president Jan Peter Balkenende tijdens zijn wekelijkse persconferentie serieus inging op de vraag wat hij vond van het feit dat Jan Smit en Yolanthe Cabau van Kasbergen hun verkering hadden beëindigd (“Jammer”), hadden we gewaarschuwd moeten zijn. Dit is een genant land aan het worden.

Een land waar 1,3 miljoen kijkers aan de buis gekluisterd zitten als een moeder van een 23-jarige man drie kwartier gaat zitten jeremiëren over de ex van haar zoon. Het meiske had nogal grotesk gegraaid in de huisraad bij de boedelscheiding. SBS’ roddeljournalist Evert Santegoeds wist bij de moeder precies de juiste snaren te raken om wéér een smeuïg detail aan de buitenwereld prijs te geven, en al met al was het een typisch voorbeeld van een wedstrijd zonder winnaars. De ex een diefje, de moeder een hebberige zeurkous en de man weer Jantje Smit.

Een land ook waar de man die een paar maanden geleden nog schaamteloos beelden uit een particuliere parkeergarage uitzond waarop een bekende voetballer met een meisje (toevallig de ex van daarnet) zoende meteen naar de rechter rende toen hij een koekje van eigen deeg kreeg. Dat die man en zijn vriend juridisch in hun recht stonden toen ze uitzending van stiekem opgenomen geluidsfragmenten door BNN wilden verbieden, is duidelijk. Maar dat hij vervolgens glashard beweert dat hij zelf die stiekem opgenomen beelden van de voetballer en het meisje niet zou hebben uitgezonden als die twee ook naar de rechter zouden zijn gestapt, zegt alles over ’s mans moraal. Er zijn van die adressen waar je in geval van oorlog niet moet onderduiken; op één daarvan woont Albert Verlinde.

Maar goed, dat hele roddelgedoe is allemaal klein bier vergeleken met de zaken die er echt toe doen. Dat brengt ons terug bij Balkenende. Die bestond het wéér om op bezoek bij de Amerikaanse president Barack Obama zijn boekje te buiten te gaan. Telkens als onze premier bij een echte wereldleider op bezoek is, streeft hij naar het witst mogelijke voetje. De gevangenen op Guantánamo Bay, die de Tweede Kamer én het kabinet niet naar Nederland willen halen, zijn nu misschien toch welkom. Want zonder enig mandaat van de volksvertegenwoordiging beloofde Balkenende Obama er tenminste over na te willen denken ze op te nemen. Van tevóren nadenken, is dat tegenwoordig verboden?

Jan Dijkgraaf