Van God los

Er lopen heel wat veertigers en vijftigers rond die het woord ‘huwelijk’ koude rillingen bezorgt. Zij waren de ‘gelukkigen’ wier ouders ondanks een absolute mismatch besloten elkaar geen kans te gunnen op nog een aantal mooie decennia in een nieuw leven, elders. Die ouders bleven ‘omwille van de kinderen’ bij elkaar, en in het beste geval bleef de totale oorlog uit en gedoogden ze elkaar. Een liefdevol huwelijk kregen hun kinderen in elk geval niet als referentiekader gepresenteerd.

Gelukkig (voor de kinderen) werd scheiden sinds de jaren tachtig pragmatischer benaderd. Als de liefde definitief over was, de partners uit elkaar waren gegroeid of de overtuiging had postgevat dat ooit een compleet verkeerde keuze was gemaakt, konden echtparen hun huwelijk laten ontbinden en opnieuw beginnen. Voor kinderen, die een uitstekende antenne hebben voor een permanent vervelende sfeer, was dat natuurlijk geen pretje, maar ook niet louter ellende. Veel twintigers en dertigers vonden een scheiding juist eens van de betere beslissingen van hun ouders – hoe vervelend ook.

Het is daarom treurig als af en toe een politieke partij opstaat die echtscheidingen lastiger wil maken of zelfs voorkomen. De SGP ditmaal. Als er kinderen in het spel zijn, zou er volgens het wetenschappelijk bureau van de SGP eerst een verplichte bemiddelingspoging moeten worden ondernomen om het huwelijk te redden. Het is stuitend dat de SGP nog altijd denkt dat er massa’s mensen zijn die voor hun plezier gaan scheiden, maar veel erger is het feit dat uitgerekend déze partij het voorstel doet.

Want de SGP is de partij die vóór het huwelijk de meeste moeite doet om géén optimale voorwaarden voor een succesvolle match te scheppen. Zo mogen SGP-pubers niet vrij hun partner kiezen, iets waarvoor moslims in ons land alom – en terecht – worden veroordeeld, terwijl die maar één stapje (uithuwelijken) verder gaan. Ook het verbod op seks voor het huwelijk is een mogelijke echtbreker; dat het ook in de slaapkamer moet klikken om een huwelijk succesvol te maken, kan elke seksuoloog verklaren. Ten slotte: de SGP verbiedt abortus. Dat betekent dat aanhangers die tóch voor het huwelijk seks hebben, razendsnel moeten trouwen van hun gemeentegenoten om hun vrucht als ‘achtstemaandkindje’ geboren te laten worden. Bemiddelen om echtscheiding te voorkomen? Misschien moet de SGP eens een studie doen naar het gezegde ‘voorkomen is beter dan genezen’.


Jan Dijkgraaf (j.dijkgraaf@hpdetijd.nl)

import vooraf