De Zwitserse islamoloog heeft namelijk helemaal geen hekel aan vrouwen. Dat hij soms in het Arabisch aparte dingen over vrouwen zegt (“Op straat betekent soberheid dat men altijd de ogen gericht moet houden op het beton”), moeten we niet te zwaar opnemen. Want, zo schrijft hij vandaag: “Ik heb ook kritiek geleverd op het gebrek aan de vrijheid van meningsuiting en de verplichting voor vrouwen om een hoofddoek te dragen.”
Dat hij over homoseksualiteit eens zei dat dit ‘probleem’ een ‘storing is, een verkeerd functioneren en een onevenwichtigheid’ en ‘iets wat men in de islam niet kan toestaan’, ach, waar maken we ons druk over? De gemeente Rotterdam heeft hem, zo meldt hij vandaag, ‘publiekelijk vrijgepleit van de valse beschuldiging van dubbelhartigheid of homofobie’.
En dan dat gedoe over poen. Ramadan, die 290 euro per uur ontving van de gemeente Rotterdam, ís helemaal geen geldwolf. Hij schrijft het vandaag zelf: “Een andere internationale nieuwszender heeft mij driemaal zoveel geboden als ik van Press TV ontvang, een aanbod dat ik op principiële gronden heb afgewezen.”
Case closed. Tariq Ramadan is een held die onterecht wordt aangepakt. Alleen omdat hij een ‘zichtbare moslimintellectueel’ is.
