Parodietjes

Kunnen we ons de Rutles nog herinneren? Die Eric Idle-parodie op The Beatles? Zoals Idle met de andere mannen van Monty Python zo goed als alle kenmerken van het menselijk ras op een hilarische manier had uitvergroot, slaagde hij er ook in om liedjes te schrijven waarin alles wat ook maar beatlelesk was tot megaproporties werd opgeblazen. Na het beluisteren van Judy Sucks a Lemon for Breakfast, het nieuwe album van de Britse band Cornershop, bekruipt je het gevoel dat je een uur lang hebt zitten luisteren naar een handvol parodietjes. De sfeer is heel erg jaren zestig en de klanken doen denken aan de luchtige hitjes die de one hit wonders uit dat decennium ons voorschotelden.

Dat de band van de Brits-Aziatische singer-songwriter Tjinder Singh nooit vies is geweest van een parodistisch geintje blijkt al uit de groepsnaam Cornershop, een knipoog naar het vooroordeel dat alle Aziaten de kost verdienen met het drijven van een buurtwinkeltje op de hoek van de straat. Singh knutselt zijn liedjes in elkaar met behulp van tweedehandsgitaarrifjes, cliché-sitarriedeltjes en plastic orgelgeluidjes. Dat maakt Judy Sucks… tot een aangename, maar nét iets te cabareteske luisterervaring met één vreemde eend in de bijt: het bloedserieus uitgevoerde The Mighty Quinn van Bob Dylan. Juist dát nummer zou Eric Idle in een vilein, nieuw jasje hebben gestoken.

import muziek