Wie liet Saban vrij?

Hoe heet de rechter – of de rechters – die de vrouwen(mis)handelaar Saban Baran ‘tijdelijk’ heeft vrijgelaten? We bellen het Gerechtshof in Arnhem.

“Goedemiddag, receptie. U wilt informatie over meneer Baran?”
Inderdaad.
“Dan zet ik u even door naar een speciaal nummer.”
(—)
“Openbaar Ministerie, Laura Verborg.”
Goedemiddag. Hoe heten de rechters die Baran hebben laten gaan?
“Dat ga ik u niet zeggen. Overigens moet u ook niet bij ons zijn, maar bij het Hof.”
Daar heb ik naartoe gebeld. Ze verbonden me door met u. U weet het antwoord op mijn vraag?
“Eh, ja. Maar dit is geen informatie die ik u ga verstrekken. Ik betwijfel of het Hof dat wel zal doen. Het doet ook niet ter zake wie deze beslissing heeft genomen. Raadsheren zijn inwisselbaar.”
Dat is onzin. De ene rechter beslist vaak heel anders dan de andere. Vandaar dat er ook zoiets als een hoger beroep bestaat.
“Toch denk ik niet dat het Hof u die namen zal geven. Maar ik schakel u nu door. Goedemiddag.”

“Gerechtshof, met Sander van Ansem.”
Goedemiddag. Hoe heten de rechters die Baran hebben laten lopen?
“Die namen ga ik u niet geven.”
Waarom niet?
“Ik heb zo’n vermoeden dat het noemen van die namen ongewenste reacties met zich mee zal brengen.”
Boze mailtjes?
“Bijvoorbeeld.”
Zulke mailtjes kunnen toch nooit zo erg zijn als het leed dat deze rechters Barans doodsbange slachtoffers hebben aangedaan?
“Ik begrijp uw vraag, maar ik kan u de namen niet geven.”
De rechtspraak is in Nederland openbaar. En je moet als rechter toch gewoon je verantwoordelijkheid nemen?
“Nogmaals, ik begrijp uw vraag. Maar ik mag u die namen niet geven. Sorry.”

Meer leuke content? Like ons op Facebook

Boudewijn Geels