Mutsende mutsen

Dijkgraaf: Blijboom?

Blijboom: Een ogenblikje, Dijkgraaf. Ben effe bezig.

Dijkgraaf: Kom op, man, ik heb een vraag voor je!

Blijboom: Zo meteen. Zit effe op Marktplaats.

Dijkgraaf: Dat kan wachten. Ik moet even iets bij je checken. Snel. Wat moet jij trouwens op Marktplaats?

Blijboom: Ik heb daar een mooie tafel zien staan. Per direct op te halen, slechts twintig keer gebruikt.

Dijkgraaf: Man, je hebt toch al een tafel? Kappen! Het is tijd voor ons wekelijkse gesprek over het aanbod op de Nederlandse televisie.

Blijboom: Ha, die tafel waarover ik het heb is ‘bekend van televisie’. Dat staat er tenminste bij. Nou, er heeft nog niemand op geboden, dus ik gooi er maar eens twee tientjes tegenaan. Wat wilde je bij me checken?

Dijkgraaf: Hoe je Jack Spijkerman vindt. Maar dat komt nog wel een keer. Vertel, een tafel die bekend is van televisie? Ik kijk toch al jaren heel intensief tv, maar de laatste tafel die ik ken was die van Frits en Henk. En die zijn toch alweer een tijdje van de buis. Jammer trouwens, want ik vond Barend & Van Dorp top. Maar ja, Henk ging met pensioen…

Blijboom: Er schijnen een paar avonden lang ‘vijf bijzondere vrouwen’ aan deze tafel te hebben gezeten.

Dijkgraaf: Bij Frits en Henk?

Blijboom: Frits en Henk worden niet genoemd. Ze hebben het over ‘Aaf, Katja en Hedy’. En de tafel wordt ter verkoop aangeboden door ene Eva.

Dijkgraaf: Hedy? Is dat niet die PvdA-feministe? Heeft het Rosa Spier Huis, Huize Avondrood voor vergane glorie, weer liquiditeitsproblemen en moet het interieur er nu aan geloven? Bieden ze ook nog grappen van John Kraaijkamp sr. aan?

Blijboom: Je snapt het niet of je wílt het niet snappen. Het is de tafel van De Tafel van 5, dat volledig mislukte leuterprogramma van Paul de Leeuws productiebedrijf E.V.A.! Al is het woord ‘leuter’ hier natuurlijk niet helemaal op z’n plaats…


Dijkgraaf: O, zeg dat dan meteen. Ik heb veel gelezen over dat programma. Vooral vooraf. Pretentieuze praatjes van Daphne Bunskoek en zo; zij zou wel even Matthijs, Jeroen en Paul van hun troon gaan stoten. En Aaf is dan zeker Aaf Brandt Corstius? De schoondochter van Hanneke Groenteman, die weer een van de lievelingetjes van Paul de Leeuw is. Inteelt in optima forma. Want die Aaf is een typisch gevalletje ‘het kan wel een beetje schrijven, als papa dat tenminste niet voor haar doet, maar hou het in godsnaam weg bij een microfoon en al helemaal bij een camera’. Joh, de stekker is er dus uit? Dat vind ik oprecht jammer, qua pispaalpotentie.

Blijboom: “Maatje 34 en een prachtige borstomvang is geen garantie voor een goede talkshow,” luidde de grafrede van vakvrouw Catherine Keyl, die daaraan toevoegde dat ze het decor ‘een uitgebouwde plee’ vond.

Dijkgraaf: Altijd al gezegd: klassewijf, die Keyl!

Blijboom: Ik vond het ook zo weinig creatief, zo weinig Paul de Leeuw. Elke avond vijf van die mutsende mutsen. En dan beweert hij doodleuk dat daar elke dag ‘door een heel team van medewerkers keihard aan is gewerkt’. Terwijl het avond aan avond hetzelfde was! Ik bedoel: er waren niet eens varianten op het thema. Had ons nou toch steeds weer iets anders voorgeschoteld! De ene dag vijf bouwvakkers, dan weer vijf Chinezen… Vijf porno-actrices, vijf mannen van boven de twee meter, vijf duivenmelkers, vijf topkoks, vijf criminele taxichauffeurs, vijf uitgeprocedeerde asielzoekers, vijf roodharige vrouwen, vijf lijders aan het syndroom van Gilles de la Tourette… En op 4 oktober had je dan vijf chimpansees aan die tafel kunnen zetten. Kijk, zo was het elke dag weer verrassend geweest. Maar nu? Als ik naar Albert Heijn ga, zie ik ook steeds dezelfde gezichten. En die kassameisjes hebben net zoveel te melden als Aaf Brandt Corstius. Met alle respect overigens. Voor die kassameisjes.


Dijkgraaf: Al met al is Paul de Leeuw met zijn productiemaatschappijtje wel mislukking op mislukking aan het stapelen. Top of Flop, Waar is Elvis? en nu dus weer die Tafel van 5. Leuteren is een vak, dat bewijzen wij tweeën keer op keer.

Blijboom: Maar wij hebben dan ook geen maatje 34!

import blijboom dijkgraaf