Het succes blijft lectuurscribent Kluun toelachen: van zijn boekje Komt een vrouw bij de dokter zijn inmiddels meer dan één miljoen exemplaren verkocht en ook de door Reinout Oerlemans geregisseerde filmversie van zijn kip met gouden eitjes lijkt succesvol te zijn. Maar onder de nationale filmrecensenten zijn de meningen over Komt Een Vrouw Bij De Dokter verdeeld. Opvallend is dat vooral de wat linksere media een stuk negatiever over deze film zijn dan de rechtse vakbroeders. Een overzichtje.
Gratis OV-blad Sp!ts vindt de film “geslaagd”. Recensent Willem Schouten: “De scepsis kan overboord worden gegooid: tv-producent, presentator en voormalig acteur Reinout Oerlemans kan óók films maken. Zijn debuut Komt Een Vrouw Bij De Dokter – dat roemruchte verhaal over een man die zich verliest in overspel als zijn vrouw kanker krijgt – overtuigt op veel fronten. […] deze verfilming is geslaagd. Oerlemans heeft flair, haalt het beste uit zijn acteurs en leverde een debuut af dat barst van het zelfvertrouwen.”
In het treinfoldertje Metro is verslaggeefster Merike Woning (de enige vrouwelijke recensent uit dit rijtje) zó enthousiast over de film dat de superlatieven gewoon niet meer aan te slepen zijn: “Oerlemans pakte het boek bij de kladden en trok alles uit de kast om er een visueel spektakel van te maken. Geweldige acteurs, mooi camerawerk, opzwepende muziek en een goed scenario.”
Bij de Volkskrant zijn ze, zoals gewoonlijk, nogal van het zure. Alhoewel Bor Beekman de film als altijd correct en duidelijk beargumenteerd fileert: “Precies daar had de voice over mogen ophouden. Maar dat gebeurt niet. De stem van Stijn zal de hele film lang bruggetjes slaan tussen scènes, en voorkauwen wat we al zien, of wat al overduidelijk was. ‘We genoten tegen de klippen op’, zegt Stijn, en we zien Atsma en Van Houten hun best doen om te acteren dat ze in een of ander buitenland tegen de klippen op genieten, in acht aan elkaar geplakte fragmenten. [...] Maar de liefde van Stijn overwint. Dat is dan weer moeilijker te geloven.”
Echt hilarisch is de recensie van NRC Handelsblad-criticus André Waardenburg. Alleen de titel al (In Kluunfilm overschreeuwt narcisme leed) moet een glimlach op het gezicht van mening Kluun-hater toveren en ook de cynische recensietekst is vervolgens een waar genot: “Dat Oerlemans beter is in het neerzetten van Stijns ongelimiteerde narcisme dan in de ziekenhuisscènes maakt het er niet beter op. [...] Oerlemans moet dit gebrek aan gevoel in de montage gemerkt hebben, want hij probeert het op te lossen met een muziekscore die vrijwel de gehele film door weinig subtiel inspeelt op de emoties van de toeschouwer. Er is geen ontkomen aan het pianogepingel en de desolate trompetklanken. [...] De veel gemaakte vergelijkingen met boek en verfilming van Jan Wolkers’ Turks Fruit vallen in het nadeel uit van Komt een vrouw bij de dokter. Er zijn overeenkomsten – veel seks, een slepende ziekte en dood – maar elke diepgang ontbreekt hier. [...] Dat de verfilming van Komt een vrouw bij de dokter niet helemaal onmenselijk wordt, komt door de acteurs.”
De Telegraaf, de meest rechtse onder de bladen, lijkt bij monde van Eric Koch erg ingenomen met de cinematografische prestatie van Oerlemans. Ook hier weer lekker vette adjectieven, en veren in de kont van Reinout Oerlemans. Koch: “Oerlemans maakt met Komt een vrouw bij de dokter een imponerend regiedebuut. [...] Oerlemans toont de intuïtie van een echte cineast. Als een geboren verteller volgt hij zijn personages van dichtbij, neemt hij op de goede momenten afstand en kiest hij telkens de juiste toon. [...] Komt een vrouw bij de dokter kon nauwelijks beter worden verbeeld dan Reinout Oerlemans en zijn geïnspireerde ploeg nu hebben gedaan.”
André Nientied, filmrecensieveteraan voor Revu en Nu.nl, heeft in Revu weinig woorden nodig. Negatief is hij in elk geval niet: “Reinout Oerlemans geeft met zijn regiedebuut de sceptici het nakijken. [...] Komt Een Vrouw Bij De Dokter is weliswaar geen Simon, maar Oerlemans raakt de juiste toon met los camerawerk en een cast die tot in de kleinste bijrollen (Sacha Bulthuis in haar laatste rol) perfect is.”
Maar op Nu.nl gaat Nientied nog een stapje verder: Carice van Houten gaat volgens hem “op zijn minst een Gouden Kalf nominatie aan deze film opverhouden”. Plus over de top bonusfinale: “Komt Een Vrouw verdient als film een net zo’n groot publiek als het boek.”
De Pers tenslotte lijkt het gewoon niet te weten. Eigenlijk worden alleen de acteerprestaties van Barry Atsma ("de Nederlandse Ben Affleck") en Carice van Houten op nogal raadselachtoge wijze besproken door Dirk Koppes "Komt een vrouw bij de Dokter is door Carice veranderd van een mannenboek in een vrouwenfilm". Of Koppes dit nu sarcastisch bedoelt blijft onduidelijk.
Tot zover ons overzicht. Uw eigen recensie verwachten wij in de comments.







Mag ik hieruit concluderen dat uw eigen blaadje (HP/De Tijd, red.) zich aan de rechterzijde van het politiek spectrum wenst op te houden? Max J. Molovich (E-mail) (URL) - 26-11-’09 12:30
Té wat? Te luid? Te zacht? Te happy hardcore? Ochtendsherry - 26-11-’09 13:08
Waar ik me afgelopen week nog het meest aan gestoord heb, is de verontwaardiging binnen het filmkliekje in NL over de discussie bij DWDD, waarbij de hoofdredacteur van Elle betoogde dat de film geen ode aan de liefde is en waarin zij aangaf dat ze door de film een hekel aan Barry Atsma had gekregen (wat volgens mij alleen maar als een compliment aan het adres van Atsma kan worden opgevat, maar goed).
Eerst zaten Atsma en tegenspeelster bij P&W verontwaardigd te doen. Gisteren deed mevrouw van Rijn er bij DWDD nog een schepje bovenop.
De Nederlandse filmwereld is een incestueus kliekje dat slecht tegen kritiek kan. De Nederlandse film is een soort carroussel waarin hetzelfde groepje acteurs om beurten mag komen opdraven.
Kraak maar af die handel. Deze film heeft toch geen recensies nodig. Bas (E-mail) - 26-11-’09 15:08
Goed boek, goede film!
Onderwerp waar we helaas allemaal zo mee geconfronteerd worden!
T houd in ieder geval een ieder bezig.
Hopelijk ook de medici zodat er nog harder gewerkt gaat worden aan preventief onderzoek.
Wat mij betreft alleen maar chapeau,voor allen en met name Kluun! Yo - 26-11-’09 16:20
Het *Algemeen Dagblad* is positief en geeft vier sterren: ''De verfilming van de bestseller van Kluun is een bijzonder effectieve bewerking, waarin geen enkele dialoog te lang duurt en de vertolkingen van ongekend hoog niveau zijn.''
*Trouw* is links en negatief, dus volgens jullie theorie zou dat wederom moeten kloppen. En ook hier een recensie waar Kluunhaters waarschijnlijk hard om moeten lachen. ''Waar Verhoeven in 1973 de hemel boven de Nederlandse cinema openbrak, daar rijgt Oerlemans in snelle reclamestijl cliché aan cliché. Neuken en huilen doen we op popmuziek en opera, in die volgorde. Kom op.''
*Het Parool* is ten slotte gematigd positief. ''Bij vlagen, als een vlotte montage toont hoe Stijn zich onderdompelt in een uitgaansroes, is de film behoorlijk meeslepend.'' Maar Het Parool houdt wel een slag om de arm: ''Het gevaar van oppervlakkigheid ligt echter steeds op de loer.''
Alle (professionele) Nederlandse filmrecensies van Komt een vrouw bij de dokter zijn hier terug te vinden: http://www.popcornmeter.nl/film/241/Komt..
Zoals je ziet het is merendeel van de recensies positief. Misschien handig om de link in jullie artikel op te nemen. Fred - 26-11-’09 16:31
Van Klundert heeft al zoveel stront over zich heen gehad en zo grof geld verdiend dat ethiek wel het laatste is waar hij zich mee bezig hoeft te houden. Wat ik me wel afvraag is waarom ik hem nooit hoor reppen over zijn verleden als uiterst succesvol reclameman? Of hij wel eens een eurootje doneert bij MacDonalds? Of dat hij ook hard durfde te lachen om de grap van Theo Maassen toen deze op bezoek ging bij een kankerpatiëntje?
Ik weet niet of je Kluun kwalijk kunt nemen dat hij het punt van gezonde zelfreflectie voorbij is. Ik denk zelfs dat hij zich een schouderklopje mag geven vanwege zijn uitmuntende marketingkwaliteiten. Ik vraag me wel af of hij op het in Panama in de spiegel durft te kijken wanneer hij op het damestoilet zijn handen wast, in onschuld.
Ook Oerlemans die niet onbekend is met plotseling verlies, blijkt over meer baardgroei te bezitten dan ethische ruggengraat. En de inkomsten van deze nu al kaskraker. Zijn eerste kindje, een wolk.
Er schijnt veel gevreeën te worden op de dag van een begrafenis. Combinatie van lust en voortplantingsdrang. Welk gedrocht zullen Kluun en Oerlemans over negen maanden aan de wereld tonen? En belangrijker; mag het geëuthanaseerd worden? Ollie - 26-11-’09 22:07
''de cynische recensietekst is vervolgens een waar genot'
Jij geeft met het schrijven van deze tone of voice de kop van je stukje aan.
Het KAN niet goed zijn..!
HP = zo has been... onno (E-mail) - 27-11-’09 00:48
Zowel voor een boek als een film is het allemaal veel te veel eer. Vooral omdat het allemaal al eens zoveel beter is gedaan.
Trouwens Barry Atsma is geen Rutger Hauer. Niet half zo goddelijk. Mirjam van Amsterdam (E-mail) - 27-11-’09 09:13
Ach ja, de mens moet altijd wat te zeiken hebben..;-) Marjolein - 27-11-’09 17:39
GO HP, GO! Jimmy van de Pé-tering - 27-11-’09 21:02
Hij verbaast me! Nou ja, dan maar liever mijn eigen beeldende invulling van de hoofdpersonen in het boek voor ogen houden. mebel - 16-12-’09 10:57