Patricia Steur

Patricia Steur (Beverwijk, 1948) is fotografe. Ze portretteerde talloze beroemdheden, onder wie Andy Warhol en Dennis Hopper.

Hoe is uw huidige gemoedstoestand?

Goed. Het leven is een grote ontdekkingsreis, en daar hou ik erg van. Elke dag is er weer iets nieuws te leren.

Wie zijn uw helden?

Mijn ouders; ze hebben in een jappenkamp gezeten, zijn gewond geraakt maar hebben alles overleefd. Mijn zusje; zij is twee jaar geleden een nieuw leven begonnen in Portugal. Heel dapper. En mijn dochter. Ze woont met man en vier kinderen in Oklahoma en heeft haar studie psychologie weer opgepakt.

Aan wie ergert u zich?

Ik erger me zelden. Een ergernis zegt vooral veel over wat er aan jezelf schort.

Lijkt u op uw vader?

Ja. Ik heb zijn teken- en fotografietalent en zijn gevoel voor avontuur.

Wat is uw grootste angst?

Soms ben ik bang voor het lot van de aarde. Ik vrees dat het milieu sneller achteruit gaat dan we denken. Hopelijk worden de grote jongens die druk bezig zijn met geld verdienen op tijd wakker. Want het kappen in de Braziliaanse jungle bijvoorbeeld gaat gewoon door.

Wat zijn uw dagdromen?

Mooie foto’s en fotoboeken maken. Een dagdroom is voor mij gewoon het begin van iets dat uitgroeit tot een nieuw project.

Bidt u weleens?

Ik doe elke ochtend Tibetaanse oefeningen. En ik mediteer. Met bidden proberen mensen in contact te komen met een kracht buiten zichzelf. Ik zoek de kracht juist in mezelf.

Heeft u ooit een mystieke ervaring gehad?

Ik heb een bijna-doodervaring gehad, zo’n 23 jaar geleden, toen ik op een operatietafel lag en volgens de doktoren stervende was. Ik ging door een tunnel naar het licht toe. Het is een van de mooiste ervaringen van mijn leven. Toen ik weer bijkwam, vond ik dat verschrikkelijk. Ik ben erg gelukkig, hoor, maar aan die andere zijde was het nog veel fijner.


Bent u aantrekkelijk?

Voor mezelf wel. Hoe ouder ik word, hoe onbelangrijker mijn uiterlijk voor me is. Ik wil het liefst mooi van binnen zijn. Ik kan goed met mezelf leven.

Bent u monogaam?

Ja.

Wat is uw definitie van geluk?

Dat je je goed voelt.

Wanneer heeft u voor het laatst gehuild?

Toen ik laatst de film The Story of the Weeping Camel zag, over een wit babykameeltje in Mongolië dat niet wordt ge-accepteerd door de moeder. Het einde is prachtig.

Lijkt u op uw vrienden?

Vaker niet dan wel.

Als u iets aan uzelf zou kunnen veranderen, wat zou dat dan zijn?

Ik zou willen kunnen zingen. Mijn vader, moeder en zusje kunnen dat wel goed.

Wie is uw grootste liefde?

Mijn man, Erik. Twintig jaar geleden ontmoetten we elkaar op Hawaï, waar hij vandaan komt. Hij is een groot dichter en kunstenaar. Oók mijn held, trouwens. Vooral hoe hij met zijn ziekte, leverkanker, omgaat. Door de westerse wetenschap is hij opgegeven, maar door andere wetenschappen niet. Hij gebruikt nu Haelan 951, een heel vies sojadrankje dat helpt om zijn immuun- systeem op te peppen. Nu gaat het goed. Wij genieten van het leven.

Wat is uw grootste ondeugd?

Mijn ongeduld. Daarom ben ik ooit van schilderen naar fotografie overgestapt.

Hoe moedig bent u?

Ik geef mezelf een acht.

Van wie heeft u het meest geleerd?

Mijn ouders, maar verder van alle mensen die het mij in mijn leven juist het moeilijkst hebben gemaakt.

Wanneer was u het gelukkigst?

Nu.

Wat is uw dierbaarste bezit?

Mijn laptop. Als ik mijn camera verlies, kan ik een nieuwe kopen. Maar wat in mijn laptop zit, zoals oude mailconversaties, is onvervangbaar. Ik heb nu gelukkig een draadloze externe harde schijf die automatisch back-ups maakt.


Welke eigenschap waardeert u in een man?

Zijn passie voor zijn passie. Zoals mijn man passie heeft voor zijn gedichten en kunst. En zorgzaamheid.

Welke eigenschap waardeert u in een vrouw?

Dezelfde.

Wat is uw grootste prestatie?

Hopelijk moet die nog komen. Tot nu toe ben ik erg trots op mijn fotoboek Dedicated by Blood, over de Maori-cultuur. In de lente komt Dutch Beauty uit, waar ik zo’n honderd Nederlandse vrouwen voor heb gefotografeerd.

Welk leed heeft u anderen berokkend?

Rond mijn dertigste kreeg ik in de gaten hoe slordig ik soms met vriendschappen en liefdes kon omgaan. Als ik het weer eens uitmaakte met een vriendje, stond ik totaal niet stil bij zijn gebro- ken hart. Ik was er vroeger vrij hard in.

Wat is de beste plek om te wonen?

Waar jij je gelukkig voelt, daar moet je wonen.

Gelooft u in God?

Vanuit mijn katholieke op-voeding kreeg ik mee dat God een hogere macht bui-ten jezelf is. Daar geloof ik niet in. Die hogere macht is voor mij het universum: één geheel waar we allemaal deel van zijn.

Hoe is ongeluk te vermijden?

Door een combinatie van positief in het leven staan en steeds de goede beslissingen nemen.

Wat is uw devies?

Laat iedereen vrij en leer compassie.

Ernest Marx