Sinds 30 november hebben de Amerikanen inzicht in al onze bankgegevens en transacties. Volgens Sophie In ‘t Veld , fractievoorzitter van D66 in het Europese parlement, ‘klopt daar helemaal niets van’. Over de aanleg van databases met persoongegevens en de gevolgen daarvan. “Ik snap niet dat er gepikt wordt dat er zo in de privé-sfeer wordt ingegrepen.”
Mevrouw In ‘t Veld, wat vindt u van het democratisch gehalte van de totstandkoming van deze overeenkomst?
“Tot nu toe erg ondemocratisch. Door een raar toeval krijgt het Europees Parlement toch wat zeggenschap hierover via instemmingsrecht. Omdat bepaalde landen een voorbehoud hadden gemaakt, kunnen we nu toch nog ja of nee zeggen. Het rare is dat nationale parlementen over deze Swift-regeling helemaal niet zijn ingelicht. Daar klopt helemaal niets van.”
Wordt de wereld veiliger door de uitwisseling van deze gegevens?
“Natuurlijk is het zo dat het gebruik van persoongegevens bijdraagt aan het bestrijden van misdaad en terreur. De vraag is wat voor gebruik er van wordt gemaakt. Stel dat het verdrag afgewezen zou worden. Een commissielid noemde dat afgelopen week ‘een drama voor de veiligheid’. Dat is natuurlijk onzin. Als Amerikanen op zoek zijn naar een boef kunnen altijd met een bevel van de rechter gegevens opvragen. Het verschil is dat de Amerikanen net als met de telecom- en passagiersgegevens de gegevens van iedereen krijgen.”
“In moderne democratische landen vinden we het normaal dat politie met een huiszoekingsbevel de woning van een verdachte mag onderzoeken. Wel natuurlijk met een aantoonbare en gerede verdenking, maar niet zomaar en willekeurig elke woning. Dat is precies het verschil. De afspraken van de toegang tot dit soort gegevens zijn veel te losjes. Zoals over de doeleinden, hoe lang ze bewaard mogen worden en aan wie ze worden doorgegeven. Amerikanen delen hun gegevens vaak ook met andere landen, en dat zijn niet altijd de meest frisse regimes.”
Is deze afspraak wederkerig?
“Dat wordt wel gezegd, maar wat het inhoudt weet niemand. Amerika ziet Europa als broeinest van terrorisme, terwijl wij geen enorme belangstelling hebben in hun gegevens. Het gemene van het programma is dat de Amerikanen wel toegang hebben om de bankgegevens te verwerken, de Europese regeringen hebben die bevoegdheid niet. Maar zij geven na de analyse de gegevens terug. Policy laundering heet dat. Als je op nationaal niveau regels er niet doorheen kan krijgen, doe je het op een hoger niveau.”
Zijn we bewust wat de overheid van ons weet?
“Nee, we hebben geen idee. Als je gaat kijken wat de overheid weet is dat schrikbarend. De telefoongegevens van iedereen zijn zonder gerechtelijk bevel beschikbaar. Dus met wie je belt, hoe lang en vanaf welke locatie. Daarnaast heb je nog de passagiersgegevens, je internetsurfgedrag en je bankgegevens. Daarbij komen dan ook nog de databanken van de OV-chipkaart en binnenkort van de kilometerheffing.”
“Daarvan wordt gezegd dat het niet voor politiedoeleinden wordt gebruikt. Dat was eerst ook zo bij de databank van vingerafdrukken die in paspoorten staan. Inmiddels worden ze wél gebruikt voor opsporingsdiensten. Als er een databestand is, wordt het ook voor andere zaken gebruikt.”
Welke dan?
“Passagiergegevens werden opgevraagd om terreur te bestrijden, maar ze worden nu ook ingezet tegen kleine criminaliteit zoals bolletjesslikkers en documentfraudeurs. Maar ook voor ‘volksgezondheid’ om epidemieën onder controle te houden.”
Daar hebben wij toch geen last van?
“Vaak worden niet alleen terroristen getroffen. Gewone mensen komen ook op zwarte lijsten. In Nederland krijgen we dan bijvoorbeeld de zaak Sison. Daarvan krijg je toch wel de indruk dat hij om politieke redenen op die lijst is gekomen. Er gaat nogal eens wat mis. Er zijn mensen die op grond van telefoongegevens ten onrechte als crimineel werden aangezien. Zoals Ron Kowsoleea.”
“Er waren vorig jaar 130.000 bekende gevallen van identiteitsdiefstal en fraude. Daarnaast zijn de databestanden lek. In Duitsland en Groot-Brittannië hebben ze wetten over de meldingsplicht voor dat soort zaken. In Nederland hoor je daar vaak veel later van. Zo bleken de klantgegevens van een zorgverzekeraar maanden via internet rechtstreeks toegankelijk.”
“Allerlei boeven kunnen daarmee aan de haal gaan. De meeste lekken zitten overigens bij de overheid. Bedrijven beschermen vaak veel beter. Qua techniek, maar ook met regels. Als je iedereen de sleutels van een kluis geeft, is de data natuurlijk niet echt veilig. En niet iedereen heeft goede bedoelingen, neem nou de zaak van de voetballer Van Persie.”
“Hoeveel weet de overheid van ons en wat doen ze er mee? Daarvan zou ik willen zeggen dat veel te veel weten en er veel te veel mee doen terwijl de rechtsbescherming van de burger op een dramatisch laag niveau staat.”
Peter R. De Vries leek het vorige week vrijdag niet zo’n gek idee om bij de geboorte DNA af te staan. Wat vindt u daarvan?
“Daar zijn we nog niet zo ver vandaan. Er is een verplichting om DNA-bestanden op te zetten. In het Verenigd Koninkrijk is er al zo’n bestand met vijf miljoen profielen. Als je daar wordt opgepakt voor fietsen zonder licht, ga je mee naar het bureau en dan kom jij ook in dat bestand.”
“De wetenschap kan steeds meer met DNA, ook het voorspellen van aanleg voor ziekte en crimineel gedrag. Dan wordt er al snel gezegd net als met terrorisme bestrijding: preventie. Waarom zouden we baby’s bij aanleg voor crimineel gedrag niet in een speciale omgeving plaatsen? Het lijkt futuristisch, maar kijk nou naar het kinddossier. Dat is absurd. Ik snap ook niet dat er gepikt wordt dat er zo in de privé-sfeer wordt ingegrepen.”
Peter R. de Vries neemt het helemaal niet nauw met de privacywetgeving. En als journalist heeft hij geen beroepsethiek omdat hij zich niet aan de gedragscodes houdt. Vorige week kwam ik op de site van voormalig informatiemakelaar Michel Kraay. Na het lezen en bestuderen van zijn site vielen bij mij de puzzelstukjes op zijn plaats over de werkwijze van Peter R. de Vries. Peter R. de Vries maakt gebruik van het feit dat van overheidswege voor de journalistiek geen toezicht is op de Wet Bescherming Persoonsgegevens, ondanks dat deze wet wel op de journalistiek van toepassing is.
Peter R. de Vries maakte gebruik van de verboden diensten van Michel Kraay die in privacygevoelige tot zeer geheime informatie handelde. De Hagenaar leverde jarenlang opsporingsinformatie en het feitenmateriaal aan Peter R. de Vries die voor de gewone burger of journalist niet voorhanden is: gegevens van af- en bijboekingen, PIN-locaties, voormalig werkgevers, kentekens, geheime telefoonnummers en complete strafbladen. Zijn werkwijze leidde er toe dat hij werd gearresteerd en niet veel later werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van half jaar voor overtreding van de privacywet. De opdrachtgevers bleven buiten schot. Lees alles over de dubieuze methodes van peter R. De Vries in de Nieuwe Revu http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-media.php?Section=DeRevu Voor een grotere versie dient u op de afbeelding te klikken
Even aan Joshua Livestro wat hij van de rechtsstaat en mensenrechten vindt: http://www.dagelijksestandaard.nl/2009/12/03/rechters-staan-pal-voor-rechten-pedo-sytze-van-der-velde/
“RECHTERS HOREN GEEN REKENING TE HOUDEN MET DE RECHTEN VAN PEDO’S!!!”
Ok, bedankt voor dit fatsoenlijke antwoord.
die peter r is dom…. met dat joran van de sloot eerst het uitzenden voordat je naar e politie stapt…… ja dan is het geen goed bewijsmateriaal.
de aap om het plat te zeggen, en hij weet dondergoed hoe het allemaal werkt maarja een emmy is natuurlijk veel belangrijker
Wanneer leren die euromaffiosen nu eens dat ze geen enkel recht van spreken hebben over democratie??
Remember Lissabon!
Had Sophietje iets anders verwacht dan met HAAR Europa?
Tja, vrouwen denken dan inderdaad anders.
Policy laundering, mooi weer wat geleerd vandaag. Hoe we voor de gek worden gehouden. Oh nee nu wakker ik systeemhaat aan.
Weet je Sophie, daar doe je dus geen flikker meer aan! Jouw club, als grote voorvechter van een sterker en machtiger Europa met minder zelfbeschikking van de individuele staten, is daar mede schuldig aan. Gek ook dat de Pechtold o.a. ook heeft ingestemd met de invoering van de RFID-chip in het paspoort, ondanks de risico’s
http://www.computable.nl/artikel/ict_topics/sec...
Weet je Sophie, volgens mij is het allemaal toneel, jullie wekken de suggestie dat er dualisme in de politiek bestaat maar ondertussen drukken jullie met elkaars formele en informele goedkeuring de zaakjes er gewoon door. Hoe is het om onderdeel te zijn van een grote leugen?
Banken, verzekeringsmaatschappijen en heel advocatend Nederland maakte gebruik van de diensten van Mariëndijk Intermediair BV. De advocatenkantoren Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn (de landsadvocaat), Nauta Dutilh, De Brauw Blackstone Westbroek, Houthoff Buruma e.a. wonnen in 2003 een Big Brother Award wegens het opdracht geven tot het achterhalen van allerlei privacygevoelige informatie en het ‘helen’ daarvan. De directie en het personeel van Mariëndijk Intermediair BV vergaarden de informatie uit gesloten bronnen door met listige kunstgrepen naar allerlei denkbare instanties en bedrijven te bellen.
Het College Bescherming Persoonsgegevens geeft toe dat het opdrachten heeft gezien van advocatenkantoren waar expliciet in stond dat de opdrachtgever langs reguliere weg niet in staat was om aan de informatie te komen en dat de opdrachtgevers strafbaar handelden door uitlokking van schending van de geheimhoudingsplicht, opzet- cq schuldheling en door illegaal verkregen gegevens te verwerken. “Als je informatie gaat vragen over iemands belastinggegevens, kenteken, bankrekeningen, banksaldi, justitiële veroordelingen en inkomsten dan weet je dat je informatie aan het vragen bent, die je zonder toestemming van de betrokkene niet mag krijgen. Advocaten, banken en verzekeraars horen te weten dat ze om informatie vragen die alleen onrechtmatig verkregen kan worden”, aldus de privacytoezichthouder.
Het Openbaar Ministerie heeft de opdrachtgevers, die in zekere zin allemaal medeplichtig waren nooit vervolgd. Juist vanwege hun maatschappelijke positie en beroepsethiek moesten ze begrijpen dat het ging om vertrouwelijke informatie die langs de legale weg niet te achterhalen is. Spraakmakend voorbeeld is Jhr. Mr. A.W. Beelaerts van Blokland. Hij is sinds 2006 raadsheer bij het Gerechtshof ’s-Gravenhage en lid van het college van Afgevaardigden van de Orde van advocaten. Voorheen was hij Deken van de Orde van advocaten bij de Hoge Raad der Nederlanden en lid van een aantal overlegorganen van de Orde van advocaten. Als curator vraagt hij dat de ondernemingen onderzocht moeten worden op correcte afdracht van premies- en loonbelasting in de jaren 2002 en 2003. Zie pagina 11, document nummer 4. Een ander immoreel toonbeeld is Frank Warendorf, die als advocaat bij Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn werkt. Zijn praktijk bestaat voornamelijk uit bodemverontreiniging zaken met kostenverhaalsacties voor de Staat. Zie pagina 4 en 5.
Bob Hoogenboom, hoogleraar Fraudewetenschappen aan de Nyenrode Universiteit: “De opdrachtgevers van Mariëndijk Intermediair BV konden weten dat de informatie illegaal verkregen was. Die bedrijven hebben boter op hun hoofd. Enerzijds benadrukken ze het belang van eerlijk en transparant bestuur en zakelijke ethiek, anderzijds maken ze gebruik van dit soort schimmige methodes om aan informatie te komen.” Bovendien bleek uit de praktijkvoorbeelden op de KSU cursus beslagrecht dat de meeste advocaten op de hoogte waren van de werkwijze van Mariëndijk Intermediair BV, zegt docent mr. Pablo van Klinken.
Voor een grotere versie klikt u op de schokkende documenten.
http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-opdrachten.php?Section=1
Beste @Medemens, Lees hier verder:
Persoonlijke ervaringen,
http://www.volksopstand.net/forum/28-persoonlijke-ervaringen/1694-re-persoonlijke-ervaringen.html
Hoogachtend.
A lot of specialists state that http://www.lowest-rate-loans.com aid a lot of people to live the way they want, because they can feel free to buy needed stuff. Moreover, some banks present small business loan for all people.