De volgende ochtend I

‘Ik hoor de kat stampen,” omschrijft een veeldrinkende vriend de hoofdpijn behorende bij de kater die hem de volgende ochtend parten speelt. Ik heb er nooit last van. Behalve dat ik nimmer te veel drink – een jaarquotum van rond de zevenduizend flessen heeft mij tot een bijkans fundamentalistische spuger gemaakt – laat ik mij aan het eind van een maaltijd nimmer verleiden tot ‘de valsigheidjes’. Mijn digestief na een gangetje of wat met bijpassende wijnen wordt niet ingevuld vanuit de hoogalcoholische sectoren. Als afsluiting drink ik immer één biertje. Nota bene een bourgogne-importeur wees mij er ooit op: “Bier werkt ook als digestief, schoont de mond na een avond vol complexe smaken, het is dorstlessend en je kunt de volgende ochtend vrolijk fluitend naar je werk.” Tot op heden geen klachten. De vriend in kwestie meldt echter dat zijn fysieke ongemakken niets met de armagnac of cognac te maken hebben. “Het komt van die sulfiet in de wijn,” luidt zijn klacht. Maar de wetenschap spreekt hem tegen. De kans dat dit conserveringsmiddel, dat in alle wijn zit, de boosdoener is, is miniem. Allergische reacties op sulfiet zijn gewoonlijk uitslag en ademhalingsproblemen. Hoofdpijn komt op het lijstje met symptomen niet voor. En wie wel allergisch voor sulfiet is, zou veel vaker last moeten hebben. Het spul zit ook in koekjes, pizza en chips, in augurken en in gedroogd fruit. Overgevoeligheid voor bepaalde stoffen in vooral rode wijn zoals bijvoorbeeld tannines, fenolen en flavonoïden ligt meer voor de hand. Maar veel meer nog wordt vermoed dat de alcohol de aanstichter is van het kwaad. De meest waarschijnlijke oorzaak is dat hierdoor het lichaam uitdroogt. En ook vermoeidheid schijnt een rol te spelen. Flink doorzakken gaat immers meestal gepaard met te kort slapen. Het effect van alcohol indammen door koffie te drinken na een diner met veel wijn helpt niet. Een frisse neus halen evenmin. Biertje?

import eet team