In memoriam: Wien, de laatste boer

Varkenshouder en politicus Wien van den Brink is zondagavond op 64-jarige leeftijd overleden. Hij was tussen 2002 en 2006 de laatste Echte Boer in de Tweede Kamer. Een tijdperk is afgesloten.

Hij poseerde zelden zonder zijn karakteristieke pijp en als hij sprak, hoorde je aan zijn Veluwse tongval meteen dat hij heel andere roots had dan de meeste van zijn collega-politici. Maar Wien van den Brink, voormalig Tweede-Kamerlid van de ook al voormalige Lijst Pim Fortuyn (LPF), is niet meer: gisteravond overleed hij in zijn geboorte- en woonplaats Putten.

Van den Brink werd in de jaren negentig bekend als oprichter en voorzitter van de Nederlandse Vakbond van Varkenshouders (NVV). Als fervent strijder voor boerenbelangen leek hij toen in de voetsporen te treden van de illustere Hendrik Koekoek (1912-1987), voormalig aanvoerder van de Boerenpartij. In de Tweede-Kamerfractie van de LPF was Van den Brink met zijn agrarische achtergrond een vreemde eend in de bijt, maar wel eentje die van doorzetten wist: na een keeloperatie in september 2004, waarbij zijn strottenhoofd en stembanden werden verwijderd, maakte hij om in de vergaderzaal te kunnen spreken gebruik van een microfoontje dat via een zender was verbonden met de geluidsapparatuur in de zaal.

Van den Brink dient echter eerst en vooral herdacht te worden als de laatste echte boer in de vaderlandse politiek. Wie hem in Den Haag bezig zag, rook als vanzelf het platteland en werd bepaald bij een wereld vol varkens, veehandelaren, jenever en laaghangende bewolking. Met het overlijden van Wien van den Brink is die wereld op het Binnenhof voorgoed weggezakt in het rijk van de herinnering. Maar toch: bedankt Wien!

Roelof Bouwman