Tjitske Reidinga

Tjitske Reidinga (Leeuwarden, 1972) is actrice. Bij het grote publiek raakte ze bekend door haar rol als Claire van Kampen in de tv-serie Gooische Vrouwen. Ze speelt nu in de voorstelling Truckstop van Het Toneel Speelt.

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

Gespannen vlak voor een première. Verder ben ik erg gelukkig. Ik heb net twee maanden met mijn man en twee zoontjes door Brazilië en Suriname gereisd. Dat was helemaal geweldig.

Wie zijn uw helden?

Dolly Parton. Ik ben grootgebracht met die stem, dat hoofd en die borsten. Ze is echt een icoon.

Aan wie ergert u zich?

Aan bekende Nederlanders die hun privéleven zo ontzettend tentoonspreiden. Het wordt steeds erger. Het gaat niet meer om wat ze kunnen maar om hun scheidingen, seksleven en depressies. Vanwaar die deeldrift?

Lijkt u op uw vader?

Ik ben echt een kruising van mijn ouders maar ik heb het creatieve, eigenwijze en dwarse van mijn vader. Hij leest en weet vreselijk veel. Maar zijn onstilbare honger naar kennis heb ik helaas iets minder.

Wat is uw grootste angst?

Dat mijn familie en dierbaren iets ergs overkomt.

Bent u aantrekkelijk?

Heel soms, als ik een paar glazen port op heb en in het toilet voor de spiegel sta. Daar blijft het bij.

Bent u monogaam?

Oost west, thuis best. Scheelt een hoop gesodemieter.

Wat is uw definitie van geluk?

Zo veel mogelijk in het nu leven en daar tevreden mee zijn. Ik ben het gelukkigst op heel simpele momenten. Bijvoorbeeld als ik over de markt loop, of met mijn tweelingzoons lekker aan het kletsen ben.

Waar schaamt u zich voor?

Dat ik licht dyslectisch ben. Daarom ben ik ook altijd erg kort in mijn mailcontact.

Wanneer heeft u voor het laatst gehuild?

Vlak voor Kerstmis, maar ik zeg niet waarom.

Lijkt u op uw vrienden?

Op sommige. Ik heb uiteenlopende vrienden. Belangrijke bindende factoren zijn humor en relativeringsvermogen.


Wat zijn uw dagdromen?

Dat ik optreed met een bigband of een groot country-concert geef. Van kleins af aan zie ik mezelf al fantastisch zingen in een prachtige jurk, met een groot orkest achter me. En dan zijn de mensen stomverbaasd dat ze mijn stem niet eerder hebben ontdekt. Maar ik kan niet goed zingen.

Als u iets aan uzelf zou kunnen veranderen, wat zou dat dan zijn?

Ik zou mooie rechte schouders willen hebben. Als ik moe ben, loop ik helemaal krom en dat ziet er afschuwelijk uit.

Wie is uw grootste liefde?

Mijn man Vincent en mijn kinderen.

Wat is uw grootste ondeugd?

Ik ben een roker.

Hoe moedig bent u?

Ik heb niets met moed op sportief gebied. Maar ik sta vaak op het toneel voor een groot publiek. Dat vind ik ook best moedig.

Van wie heeft u het meest geleerd?

Van mijn ouders. Zij leerden mij onder andere om dicht bij mezelf te blijven. Om een passie te zoeken en die na te jagen zonder overambitieus te zijn. Ze hebben mij geleerd om mijn intuïtie te volgen.

Wanneer was u het gelukkigst?

Tijdens mijn laatste vakantie. Vooral toen mijn ouders ons in Suriname kwamen opzoeken en we daar allemaal bij elkaar waren in een resort aan een rivier in de jungle.

Welke eigenschap waardeert u in een man?

Eigenheid en geestigheid. Ik hou van een bepaalde vrouwelijkheid in mannen, zoals lekker kunnen kletsen. Liever Woody Allen-achtige types dan haantjes.

Wat is uw dierbaarste mate-riële bezit?

De teddybeer die ik op mijn achtste van mijn oma heb gekregen. Zij is vorig jaar overleden en ik was erg dol op haar. De beer nam ik mijn leven lang overal mee naartoe. Laatst dus ook op vakantie naar Brazilië. Helaas is op dag drie een van onze koffers verdwenen. Daar zat mijn beer in. Vermoedelijk ligt hij nu ergens op een Braziliaanse vuilnisbelt.


Hoe ontspant u zich?

Door te koken en lekker te eten met mensen.

Wat is uw grootste prestatie?

Dat ik er een tweeling uit heb gekregen.

Wat is uw grootste mislukking?

Ik ben slecht in het onderhouden van contacten. Ik heb telefoonangst en neem vaak niet op. Daar ergeren mensen zich terecht aan. Ik bel wel terug, maar soms heel lang daarna.

Gelooft u in God?

Nee.

Welk leed heeft u anderen berokkend?

In mijn studententijd deelde ik een huis met een meisje. Ze had een hart van goud. Ik heb haar eens een onbetrouwbare hoer genoemd. Zij had een dominante moeder die mij het huis uit werkte zodat haar andere dochter er kon wonen. Mijn woede richtte ik toen op die poeslieve huisgenote. Suzanne, sorry nog daarvoor:

Wat is de beste plek om te wonen?

Amsterdam.

Wie hoopt u nooit meer

terug te zien?

De moeder van Suzanne.

Hoe is ongeluk te vermijden?

Dat kan niet.

Wat is uw devies?

Laten we allemaal doen wat we willen, zonder te schreeuwen en zonder te gillen.

Volgende week: Sjaak Bral

Ernest Marx