‘Zag je dat? Dat was een geest’

Ze is spiritiste en beweert contact te hebben met overledenen. Haar televisieprogramma Char gaat zijn elfde seizoen in. En deze week verschijnt haar boek Een geschenk uit de hemel, een intuïtieve gids voor een geslaagde relatie. 51 vrijpostige vragen aan Char. ‘Ik moet de wereld veranderen.’

Wat wordt mijn volgende vraag?

“Dat weet ik niet.”

Dat weet u niet? Maar u bent helderziende.

“Ja, maar ik kan geen gedachten lezen. Ik krijg alleen intuïtief bepaalde gevoelens bij mensen.”

Wat voelde u toen u mij net ontmoette?

“Ik heb een prettig gevoel, ben ontspannen en relaxed. Het wordt een mooie dag.” Dromerige blik. “Weet je… ik voel me zo fijn omdat ik weet dat ik hier het goede kom doen. Ik ben een boodschapper, dat is mijn werk. Ik geef boodschappen van overledenen door, en dat zie ik als een grote verantwoordelijkheid, een voorrecht en een eer. Het gaat niet om ego, niet om beroemdheid, het gaat om de goedheid van mijn werk.”

U bent anders bepaald niet anoniem te noemen. Volgens mij geniet u wel degelijk van uw naam en faam.

“Ik ben dol op mijn fans, dat wel. Ik heb meer dan 35 jaar gewerkt om zover te komen als ik nu ben. Door die fans weet ik dat ik mijn werk goed doe.”

Maar u houdt ook van aandacht. U hebt zich zojuist voor de foto’s meer dan een uur lang laten opmaken door een visagiste; dat draait toch echt om u en niet om uw werk.

“Ik vind het inderdaad best leuk om op de foto te gaan, maar alleen als ik er goed op sta, haha. Maar mocht dat niet zo zijn, dan geeft het ook niet. Laatst zat ik te sms’en in de auto, ik had helemaal geen make-up op, en toen kwam er een man op me af die me herkende en graag met me op de foto wilde. Daar zeg ik geen nee tegen, al weet ik dat het vast een gruwelijke foto is geworden die je straks overal op internet kunt terug vinden. Maar ik weiger nooit. I looooove my fans.”

U hebt een boek over de liefde geschreven, waarin u een heleboel tips geeft aan mensen die een relatie willen. Ze moeten afrekenen met nare ervaringen uit hun jeugd, moeten ex-geliefdes hun zonden vergeven, en u raadt ze zelfs aan bepaalde zaken als nachtlampjes alvast in tweevoud te kopen om de kosmos te laten weten dat ze helemaal klaar zijn voor een partner. Wat een gedoe. Kan het niet gewoon?


“Een gezonde relatie vinden ís veel werk, daar kan ik niets aan doen. Sommige mensen hebben mazzel, bij hen gaat het allemaal vanzelf, maar de meesten kost het enorm veel moeite om een goede relatie op te bouwen en te behouden.”

Er zijn boekenkasten vol geschreven over dit onderwerp. Waarom had u de behoefte daar iets aan toe te voegen?

“Mensen vroegen me al jaren om eens te schrijven over relaties, maar ik deed het nooit. Pas nu was ik er echt klaar voor. Ik heb eindelijk genoeg wijsheid vergaard.”

De ober komt binnen en zet een kop thee neer voor de verslaggeefster.

Wilt u ook een kopje thee?

“O, je leest mijn gedachten! I would looooooove that!”

Wie had gedacht dat ik úw gedachten zou lezen in plaats van u de mijne?

“Misschien moet je een carrièreverandering overwegen.”

Terug naar de relaties: wat weet u nu dat u eerder nog niet wist?

“Ik heb veel ervaring opgedaan in de liefde. Niet altijd in positieve zin overigens. Ik ben getrouwd toen ik twintig was; dat huwelijk heeft vijf jaar geduurd. Tijdens dat huwelijk ontdekte ik dat ik deze gave heb, en dat ik een boodschapper ben. Mijn man kon daar niets mee. Hij vond het eng. Helaas wilde hij niet met me in therapie om erover te praten en om te leren gaan met de gave die ik heb om de wereld te veranderen.”

Dat is ook bepaald geen bescheiden ambitie.

“Nee, maar zo heb ik het altijd gevoeld. Ik moet de wereld veranderen. Mijn man zag dat niet zitten, had er ook een hekel aan dat ik steeds meer op radio en televisie kwam. Hij geloofde niet echt in me, denk ik. Jaren later, nadat hij na mij nog een keer gescheiden was, liet hij weer van zich horen. Ik was inmiddels wereldberoemd en toen wilde hij me wel terug. Hij ging ook heel trots rondbazuinen dat hij getrouwd was geweest met Char, de helderziende. Zo stom. Maar toen wilde ik hem niet meer. Hij had zijn kans gehad.”


Uw boek bevat lessen over de liefde die u hebt geleerd door gebruik te maken van uw intuïtie en uw gave, zoals u het noemt. Het is nogal ironisch dat juist die gave u uw eigen huwelijk heeft gekost.

“Niet de gave, maar de manier waarop mijn ex ermee omging.”

Het lag allemaal aan hem.

“Dat denk ik wel. Ik ben al zes keer in mijn leven ten huwelijk gevraagd, dus zo slecht gaat het niet met die gave en de liefde.”

Maar een lange relatie onderhouden lukt u niet.

“Ik denk dat het in dit leven mijn karma is dat ik veel korte relaties heb met mensen. Ik heb in karmische zin blijkbaar veel met verschillende mensen op te lossen. Iedere keer als er iets opgelost is tussen mij en een ander, is het tijd voor een nieuwe relatie.”

Dat is een goed excuus om rond te neuken.

“O nee, dat doe ik zeker niet. Brrrr, nee hoor, niet met al die enge ziektes. Ik ben heel erg voorzichtig. Maar niet alleen in romantische zin, maar ook bijvoorbeeld met mijn werk is het in dit leven de bedoeling dat ik veel verschillende mensen ontmoet. Ik ben een oude ziel.” Het vuur in de open haard licht even op. “Zag je dat?”

Wat was dat, denkt u?

“O, waarschijnlijk een geest.”

Gelooft u dat echt?

Nonchalant: “Ja, dat was vermoedelijk een van mijn engelen, die jou wil zeggen dat je heel goed naar me moet luisteren.”

Maakt u nou een grapje?

“Nee hoor, ik weet zeker dat dat een geest was. Wat ik wilde zeggen: veel andere mediums hebben mij al vanaf jonge leeftijd verteld: ‘Jij bent een oude ziel in een jong lichaam.'”

Beter dat dan andersom.

“O, daar gaat het vuur weer. Ach ja, geesten vinden het leuk om met lichten, vuur of elektriciteit te spelen. Dat doen ze graag. Maar ik ben dus een oude ziel en heb een hoop door te geven aan verschillende mensen.”


U hebt nogal veel aan online-daten gedaan. Hoe reageren mannen als u romantisch bij de open haard zit en plotsklaps meldt dat er weer een geest contact met u zoekt?

“Ik ben heel bekend, dus het verbaast ze doorgaans niet. Mannen die met mij uitgaan, weten wie ik ben. Ik stuit niet op veel onbegrip. Lastiger is het dat ik goed moet nagaan wat de motieven van mannen zijn om met mij te daten. Willen ze mij leren kennen, willen ze met de beroemde Char uit, of willen ze dat ik contact voor ze leg met hun overleden grootmoeder? Ach kijk, weer een steekvlam.”

Kunt u die geest niet even vragen of-ie ons met rust laat?

“Mmmm, misschien is deze open haard op gas gewoon stuk. Dat kan ook.”

Wordt u vaak door mensen aangesproken met de vraag of ze een reading kunnen krijgen?

“Heel vaak. Soms is dat vermoeiend, vooral als mensen doen alsof het mijn plicht is een reading te geven. Dat is alsof ik hier met Diana Ross zou zitten en zou eisen dat ze een liedje voor me gaat zingen. Ik hóef het niet te doen. Ik ben weleens uitgenodigd voor etentjes met heel bekende mensen uit Hollywood, ik zeg niet wie, maar die wilden dan alleen maar dat ik mijn kunstje kwam vertonen. Dat doe ik niet. Ik ben geen circusartiest.”

Natuurlijk bent u dat wel. U probeert uw kunstje nu toch ook de hele tijd aan mij te vertonen?

“Zo zie ik dat niet. Ik geef gewoon door wat er om ons heen gebeurt. Soms loop ik zomaar op een vreemde af omdat ik op dat moment iets doorkrijg wat ik echt moet zeggen. Dat kan bij wijze van spreken de receptioniste in dit hotel zijn. Ik kan op dat moment de boodschap krijgen dat ze ooit zal trouwen met het vriendje dat ze nu heeft. Of iets over een ziekte waar een van haar ouders aan lijdt. Ik moet haar dat dan even vertellen.”


Daar zit lang niet iedereen op te wachten, lijkt me.

“Ik vraag ze altijd eerst of ze het willen horen.”

En dan denken ze niet: wat moet dat malle mens van me?

“Mensen zeggen vrijwel nooit nee tegen een reading. Ik heb een reputatie. Ik ben een gerespecteerd mens, ben een van de tophelderzienden in Amerika. Larry King nodigt niet zomaar iedereen uit in zijn show, maar mij wel. Er zijn maar een paar mensen die dat bereikt hebben.”

Er zijn ook mensen die u een charlatan noemen, no pun intended.

“Ach, dat hou je altijd.”

In het televisieprogramma ‘Zembla’ beweerde James Randi, een bekende Amerikaanse criticus van u, dat u gebruikmaakt van de ‘cold reading’-techniek. U stelt iemand zoveel vragen dat u uiteindelijk uit zijn antwoorden conclusies kunt trekken waarvan u beweert dat u ze doorkrijgt uit het hogere.

“Ik wil daar niet zoveel over zeggen. Ik weet dat wat ik doe uit een goed hart komt. Randi probeert iedere helderziende in de wereld te pakken; zo heeft hij zichzelf beroemd gemaakt. Hij is zelf een mislukte goochelaar, die toen hij geen werk meer had helderzienden het leven zuur wilde maken. Het doet me niets.”

Randi heeft een miljoen dollar uitgeloofd aan de helderziende die het bewijs kan leveren van zijn of haar bovennatuurlijke kunnen in een testomgeving waarmee beide partijen akkoord gaan. Waarom doet u dat niet?

“Hij zal me toch nooit geloven.”

Ik zou zeggen: bewijs uzelf.

“Hij begrijpt niet waar het werk dat ik doe om draait, en daarom zal hij nooit een goede test kunnen ontwikkelen. Hij is vooringenomen. Probeer jij een terrorist er maar van te overtuigen dat Allah niet wil dat hij een gebouw opblaast. Dat lukt je niet, want het is de overtuiging van die terrorist dat hij zichzelf en anderen moet doden en dan met zeven maagden in de hemel komt, of wat het ook is wat ze geloven. Zo iemand zal het tegenovergestelde nooit geloven. Ik kan Randi mijn integriteit niet bewijzen als hij die niet wil zien.”


“Ik zie een P, o nee, ik zie een Q, of is het toch een M…” U krijg altijd maar letters door, waarom communiceren de geesten niet in volwassen zinnen met u?

(Lange stilte). “Toen jij je kind na de bevalling voor het eerst zag… had je toen woorden om hem te omschrijven? Nee toch zeker? Je vóelde alleen maar. O wacht. Ik krijg nu een beeld binnen… wacht… wacht… Je moest huilen, hè?”

Krijgt u dat zojuist van boven door?

“Ja, ik zie het beeld van jou… en die baby…. en dat je moest huilen… Ja toch? Ja toch? Je moest huilen, toch?”

Ja, maar dat doen de meeste ouders bij hun pasgeboren spruit.

“Nee hoor, je hebt ook moeders die hun kind het liefst in een vuilniszak stoppen en er niets mee te maken willen hebben.”

Dat is natuurlijk eerder uitzondering dan regel.

“En toch weet ik zeker dat jij huilde, dat is het gevoel dat ik krijg. Dat gevoel krijg ik door van het hogere en dat laat zich niet goed in woorden vangen.”

Maar wel in letters blijkbaar. Wat als een geest dyslectisch is of niet kan spellen? Dan wordt het een janboel.

“Ik interpreteer wat ik doorkrijg. Symbolen, letters, gevoelens, het hele pakket. En dat geef ik door aan de mensen hier op aarde.”

Derk Ogilvie doet wat u doet, maar praat daarnaast met baby’s. Staat hij op een andere golflengte afgestemd dan u?

“Dat weet ik niet. Ik heb nooit geprobeerd te doen wat hij doet. Dat heeft niemand me ooit gevraagd. Maar ik vertel mensen soms wat hun dieren denken, dus het zou met baby’s ook kunnen lukken.”

Heeft u weleens een off-day waarop u gewoon geen bal begrijpt van wat u allemaal doorkrijgt?


“Nee, want ik zorg ervoor dat ik goed uitgerust ben voor ik een reading geef. Ik sport, eet gezond en doe geen readings als ik me niet goed voel. Ik gedraag me als een olympische sporter.”

Heeft u af en toe te maken met boze of chagrijnige geesten?

“Jawel, niet iedereen is even gelukkig in de hemel.”

Bent u nooit bang?

“Soms wel. Maar wat zou je enger vinden: ’s nachts wakker worden omdat je een geest boven je ziet zweven, of omdat er een echte man met een bivakmuts naast je bed staat?”

Bij dat eerste zou ik in ieder geval meer aan mijn geestelijke gezondheid twijfelen. Bent u nooit bang dat u knettergek bent?

“Nee, maar ik schrik natuurlijk weleens van wat ik zie. Dan word ik midden in de nacht wakker, zie ik een hoofd voorbij- zweven en schreeuw ik het hele huis bij elkaar. En ik zou er nota bene aan gewend moeten zijn.”

U gelooft in reïncarnatie, en dat mensen die elkaar in vorige levens hebben gekend elkaar nu weer tegen kunnen komen.

“Daar ben ik van overtuigd.”

Zouden wij in een vorig leven elkaar gekend kunnen hebben?

“Sure!”

En met elkaar seks hebben gehad?

“O, dat kan zeker.”

Denkt u dat vaak als u nieuwe mensen ontmoet?

“Nee, ik probeer er niet al te veel bij stil te staan. Maar van sommige mensen met wie ik nu heel close ben, weet ik zeker dat we dat in een vorig leven ook waren. Met bepaalde geliefden had ik dat ook.”

Dan is uw leven een constant déjà vu.

“Misschien wel ja. Déjà vu betekent voor mij dat je op de juiste plek op het juiste moment bent. Op dat soort speciale momenten wil de kosmos ons iets vertellen. We luisteren te weinig naar dit soort boodschappen en naar onze intuïtie. Ik zie het als mijn taak om mensen te wijzen op de kracht van die intuïtie. In mijn nieuwe tv-programma ga ik terug naar rampplekken met mensen die daar een geliefde hebben verloren. Dat is zo bijzonder. Ik heb met een moeder gepraat wier zoon is omgekomen bij de vliegramp met de Hercules. Toen zij die morgen voor de ramp haar jongen gedag zei, wist ze dat ze hem nooit meer zou zien. Die vrouw had een heel sterke intuïtie.”


En u durft die vrouw te vertellen dat ze de dood van haar zoon had kunnen voorkomen door hem bijvoorbeeld niet te laten vertrekken? Dat is wreed.

“Nee nee, ik denk dat het haar zoons tijd sowieso was, ze had zijn dood niet kunnen voorkomen. Als hij niet met dat vliegtuig was meegegaan, was hij waarschijnlijk een week later overleden bij een auto-ongeluk of zo.”

Wat hebben we dan aan zo’n voorgevoel?

“De menselijke ziel is zich aan het ontwikkelen. Door mensen zoals ik, die anderen op hun intuïtie wijzen, zal de mens over een paar eeuwen een echt ontwikkeld zesde zintuig hebben. In het geval van deze jongen was er niets te voorkomen, maar in andere gevallen misschien wel.”

U maakt uzelf enorm belangrijk.

“Ik zei toch dat ik een verantwoordelijke taak heb?”

Wat wilt u in een volgend leven zijn ?

“Ik denk dat dit mijn laatste leven is.”

U hebt de hoogste staat van zijn bereikt en bent nu briljant genoeg om te verdwijnen in de eeuwigheid?

“Ik denk dat ik straks een taak heb in de spirituele wereld…” Lange stilte. “Ik geloof dat het mijn doel hierna wordt om de geesten te leren hoe ze moeten communiceren met de levenden op aarde… O, kijk, ik krijg kippenvel van die gedachte. Dat moet het zijn, denk ik nu.”

Maar wat als u volgende week iemand vermoordt en u nog een leven nodig gaat hebben om uw karma te repareren?

“Dat gebeurt niet. Ik leef met een puur hart en een puur geweten, dus ik zou zoiets niet doen.”

U bent wel erg overtuigd van uw goedheid.

“Ik verkloot het niet meer, daar ben ik te oud voor. Natuurlijk maak ik fouten, maar ik heb nooit de intentie om kwaad te doen. Ik weet dat ik wijs zal blijven en goede beslissingen zal blijven nemen, zoals altijd in mijn leven. Ik vind dat ik het tot nu toe goed heb gedaan. Ik heb nergens spijt van.”


De serie ‘Char: Leven na een ramp’ begint op 4 februari bij RTL4 om 21.30. Char Margolis: Een geschenk uit de hemel. Een intuïtieve gids voor een geslaagde relatie. Dutch Media. € 16,90. Ook verkrijgbaar via www.ako.nl.

Naam: Char Margolis

Geboren: 21 augustus 1951 in Detroit, Michigan

Carrière: Toen ze begin twintig was, trad Char bij een fundraisingshow op de lokale radio voor het eerst op als helderziende. Na dat optreden werd ze geregeld uitgenodigd bij de regionale televisie. Landelijk bekend werd ze toen ze de zwangerschap voorspelde van actrice en presentatrice Kelly Ripa, die niet lang daarna inderdaad zwanger bleek. Na optredens bij onder meer Larry King kreeg ze een eigen tv-show, Psychic at Large. Via haar contacten met televisieproducent Endemol kwam ze ook in Nederland terecht, en al snel kreeg ze bij RTL4 haar eigen programma, Char. Dat gaat zijn elfde seizoen in. Deze week verschijnt haar Een geschenk uit de hemel. Een intuïtieve gids voor een geslaagde relatie.

Roos Schlikker