51 vrijpostige vragen aan Gerd Leers

Hij werd in 2004 nog uitgeroepen tot beste burgemeester van Nederland, maar inmiddels zit hij werkloos na de Bulgarije-affaire. 51 vrijpostige vragen aan Gerd Leers, oud-burgemeester van Maastricht. ‘Als je hard loopt, loop je binnen de kortste keren alleen.’

Hoe gaat het nu met u?
“Goed wel.”

Meent u dat nou?
“Ja, heus.”

U bent onlangs op pijnlijke wijze uw baan kwijtgeraakt.
“Dat is zo, maar ik wil niet verzuurd zijn. Ik vind dat wij in onze tijd veel te snel vervallen in negativisme. Mensen zitten als een soort Archie Bunker achterover geleund commentaar te leveren op de hele wereld zonder zelf uit de stoel te komen. Het is zo negatief allemaal. Dingen zijn daardoor ontzettend bederfelijk geworden. De houdbaarheid van een politicus en bestuurder is heel kort.”

Daar kunt u over meepraten.
“Inderdaad. Daarom wil ik mensen zelf tot nadenken proberen te brengen. Dat is de reden dat ik bij mijn vertrek heb proberen te etaleren dat ik niet met wrok wil terugkijken. Dat doe ik dus ook niet.”

Kost u dat veel moeite?
“Ja, dat kost zeker veel moeite, moet ik zeggen. Ik ben een mens en een politicus, en soms denk ik aan 3 maart en hoop ik stiekem dat ze in de gemeente eens flink de kous op de kop krijgen.”

De partijen die u zo hard hebben laten vallen, bedoelt u?
Even stil. “Nee nee, ik ga dit niet doen… ik wil hier niets over zeggen, want dan denken mensen weer dat Leers zich met de verkiezingen zit bezig te houden. Dat wil ik niet. Ik ga dat niet doen… Het is niet goed voor de bestuurbaarheid van de stad…” Stilte. “Maar dat in toenemende mate blijkt dat mijn vertrek van tevoren geregeld was… dat is duidelijk. En dat vind ik jammer. Het had niets meer met het rapport over dat vakantiehuis te maken. Ik moest weg, klaar.”

Lees het hele artikel in de HP/De Tijd van deze week.

Roos Schlikker