Ahmed Marcouch

Ahmed Marcouch (Beni-Boughafer, 1969) was de afgelopen vier jaar stadsdeelvoorzitter in Amsterdam-Slotervaart. Nu is hij lijstduwer voor de PvdA in Amsterdam.

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

Ik bulk van energie. Ik heb veel zin om op Amsterdams niveau te gaan doen wat ik de afgelopen vier jaar hier in Slotervaart heb gedaan. Ik zal niet ontkennen dat het een teleurstelling was dat ik niet werd gekozen als lijsttrekker voor de deelraadsverkiezingen voor het stadsdeel Nieuw-West. Maar ik ga gewoon door met mijn werk. Het maakt niet uit vanuit welke positie.

Wie zijn uw helden?

Mijn vader. Hij vertrok veertig jaar geleden uit zijn dorp naar een land waar hij niemand kende. Het is hem gelukt een nieuw leven op te bouwen, en het mooie is dat hij Nederland daar altijd dankbaar voor is gebleven.

Aan wie ergert u zich?

Ik erger me aan alle mensen die hier op de hoek van de straat hangen, zich slachtoffer voelen en verwachten dat het zilver en goud gaat regenen. Ga wat doen! Ontdek de wereld!

Lijkt u op uw moeder?

Mijn moeder is jong gestorven, en ik heb haar nooit gekend. Ik heb geen enkel aandenken aan haar, zelfs geen foto’s. Dat vind ik heel pijnlijk. Maar ik denk dat ik het goede in mij van haar heb.

Wat zijn uw dagdromen?

Dat ik mensen bij elkaar kan brengen en dat we snelheid kunnen maken op het gebied van integratie en veiligheid.

Wat is uw grootste angst?

Ik heb de burgemeester van Culemborg zien reageren op de problemen in zijn stad, en dat joeg me angst aan: een bestuurder die het niet meer weet.

Bidt u weleens?

Ja. Als moslim behoor ik vijf keer per dag te bidden en dat probeer ik ook te doen. Ik zie het als meditatiemomenten.

Heeft u ooit een mystieke ervaring gehad?


Ja, maar het was niets paranormaals. Als twintiger zat ik vreselijk in de knel: ik was net getrouwd, ik had geen werk, geen inkomen en ik moest in dienst. Ik zag het helemaal niet meer zitten. En net op dat moment belde iemand die me op een pad zette waardoor ik eruit kon komen.

Bent u aantrekkelijk?

Ik ben dankbaar voor wie ik ben. Ik heb zelfs vrede met mijn kale kop.

Wat is uw definitie van geluk?

Geluk zit in het nastreven van menswaardigheid. Daar hoort vrijheid bij en ontplooiingsmogelijkheden.

Waar schaamt u zich voor?

Ik schaam me voor gewelddadige moslims die in naam van mijn geloof barbaarse dingen doen.

Bent u monogaam?

Ik ben niet getrouwd maar wel monogaam. Ik weet dat polygamie tot mensonterende toestanden leidt. Mijn opa van vaderskant had meerdere vrouwen. Daar kwam alleen maar haat en nijd en manipulatie van. Mijn ouders hebben daar trauma’s aan overgehouden.

Wanneer heeft u voor het laatst gehuild?

Afgelopen zomer, toen mijn vader stierf. Dat was heel zwaar.

Hoe moedig bent u?

Je kunt geen politicus in een probleemgebied zijn als je niet het lef hebt iets te doen.

Van wie heeft u het meest geleerd?

Van mijn broer Moussa. Toen ik mij met mijn lts-diploma wilde inschrijven bij de Universiteit van Amsterdam en onverrichter zake thuis kwam, zei hij: Lech Walesa heeft ook alleen maar lts en die is president van Polen geworden.

Wat is uw grootste ondeugd?

Ik ben confronterend en ongeduldig.

Wanneer was u het gelukkigst?

Als ik langs de grachten loop van Amsterdam. Dan voel ik mij een koning.

Welke eigenschap waardeert u in een vrouw?

Ik bewonder vrouwen die de architect zijn van hun eigen leven, die het maximale uit zichzelf halen.


Welke eigenschap waardeert u in een man?

Dezelfde.

Als u iets aan uzelf kon veranderen, wat zou dat dan zijn?

Ik zou mezelf weleens in tweeën willen delen, zodat ik meer tijd met mijn familie kan doorbrengen.

Van wie houdt u het meest?

Van mijn kinderen en van het leven.

Wat beschouwt u als uw grootste mislukking?

Mijn carrière als ziekenverzorgende. Ik was daar te timide en te verlegen voor. Ik was de enige man tussen allemaal vrouwen en had nog nooit een bloot lichaam gezien, laat staan gewassen.

Gelooft u in God?

Ja. Ik zie God overal. In mooie bomen en zingende vogels. In het leven zelf.

Welk leed heeft u anderen berokkend?

Ik heb heel veel mensen leed berokkend als ik denk aan iedereen die ik op de bon heb geslingerd en alle boeven die ik heb gepakt in mijn tijd als politieagent.

Waaraan bent u het meest gehecht?

Aan oude foto’s. Bijvoorbeeld die van mijn vader tussen de duiven op de Dam in 1978.

Wie hoopt u nooit meer terug te zien?

Die kwelgeesten uit Overtoomse Veld die anderen het leven zuur maken, hoef ik nooit meer terug te zien.

Hoe is ongeluk te vermijden?

Nee. Zie ongeluk als een les. Doe het niet nog eens.

Wat is uw devies?

Begin bij jezelf. Jij moet het doen.

Renate van der Zee