Cartoon-hiphop

Gorillaz

Plastic Beach

Niets is zo goed voor de verkoopcijfers als een lekkere rel. Plastic Beach, het nieuwe album van de virtuele hiphopband Gorillaz, zal zeker zijn voordeel doen met de media-aandacht die de plaat kreeg nadat Eddy Grant de single Stylo een rip-off van zijn song Time Warp had genoemd. Het synthesizerrifje dat de basis van Stylo vormt, lijkt inderdaad als twee druppels water op dat van Grant in Time Warp. Anderzijds is het zo’n voor de hand liggend niemendalletje dat een kind van zes met drie weken pianoles al snel óók op die toonvolgorde zal stuiten. Ik zou er als ik Grant was niet zo trots op zijn. Ik denk dan ook eerder dat hij geld ruikt. Gorillaz is toch een beetje een muzikale multinational geworden, die met de twee eerdere albums, Gorillaz en Demon Days, de multi-platina-status verwierf.

Gorillaz begon oorspronkelijk als een hobbyproject van Damon Albarn (Blur), die, samen met vele beroemde gasten, een soundtrack creëerde bij de cartoons van Jamie Hewlett. Ook op Plastic Beach zijn weer de aanstekelijke pop/rap-klanken te horen van een sterrenparade die wordt aangevoerd door iconen als Snoop Dogg, Hypnotic Brass Ensemble, De La Soul en Lou Reed. En hoewel het uiteindelijke resultaat niet meer is geworden dan de te verwachten som der delen, zal ook deze plaat weer zo vaak worden verkocht dat er óók voor Eddy Grant nog wel een bedragje over zal blijven.

import muziek