De Lullo’s komen….(weer)!

Voorafgaand aan hun tijdelijke reünie die deze week begint, blikken de makers van Jiskefet terug op hun succesnummers en hoe die tot stand kwamen. ‘Het draait om toeval en improvisatietalent. Valt je niet op hoe vaak we ‘wat zeg je?’ roepen?

“De peniskoker!” zegt de productieassistente en ze kijkt vragend rond. “Wacht even!” reageert Michiel Romeyn quasi gechoqueerd. “Wat vraag je nú weer? Laat me hem eerst nou effe wassen!” De assistente laat zich niet van de wijs brengen en vervolgt: “Hoe gaat dat ding er uit zien?” Romeyn maakt een schetsje: ‘zó!’ Het meisje kijkt ernaar. “Maar mannen die zo’n ding dragen, zijn meestal naakt en jij hebt een pak aan. Dus waar komt dat ding dan vandaan?” Romeyn staat op en zegt met een ranzige glimlach op zijn gezicht: “Kom maar even mee naar achteren, dan laat ik je het wel even zien.” Herman Koch en Kees Prins lachen geamuseerd. Het is twee weken voor de eerste voorstelling en de stemming zit er al in.
In de Amsterdamse werkruimte van de Jiskefet B.V. staat een grote tafel, waaraan zo goed als alle creaties van Koch, Romeyn en Prins zijn ontstaan. Vandaag, aan de vooravond van de Heb Je Nog Geneukt Toer, wordt de kleding van de verschillende karakters nauwgezet doorgenomen en op papier gezet. Draagt Tony van Heemschut zijn standaard zwarte jasje? Of moet hij voor deze feestelijke gelegenheid toch maar een colbert vol kleurige pailletten aan? Romeyn stuitert in wisselende outfits heen en weer tussen kleed- en werkruimte. Vanwege teleurstellende beeldresultaten in een plaatselijke krant roept hij bij wijze van running gag voortdurend ‘géén snap-shots!’, maar tegelijkertijd is híj het die de aanwezige fotograaf voortdurend uitdaagt tot het maken van compromitterende foto’s.

Lees de rest van het artikel in HP/De Tijd van deze week

Ruud Meijer