Boven op het nieuws

Waarin openhartigheid over de begintijd van De Pers wordt gesanctioneerd, maar de boosdoener toch mee mag fuiven. Over dagblad De Pers verscheen onlangs een monografie onder de titel Gratis maar niet goedkoop. Auteur Govert Schilling doet daarin geen moeite zijn enthousiasme te verbergen voor de roemruchte beginjaren van het dagblad. “Er werd krachtig gecopuleerd en gesnoven,” aldus de biograaf. “Soms waren er feesten van vijftien uur aan één stuk, op verschillende locaties in de stad.” Het lezen van al die openheid van zaken was voor huiscolumnist Mark Koster (hier naast sloganbedenker Jort Kelder) het signaal om de bedrijfswasmand meteen maar helemaal om te keren. “Bij De Pers was de eerste uitgever (Cornelis van den Berg – J.Z.) verliefd op de jongste bediende, die weer kritiek had op de leiderscapaciteiten van de hoofdredacteur (thans uitgever/directeur Ben Rogmans – J.Z.), die op zijn beurt de ondergeschikte was van de uitgever.” Een belangrijk attribuut in de gewraakte column is het mansbrede aanrecht, dat lang niet altijd werd gebruikt voor het smeren van de bedrijfsbroodjes, aldus Koster in De Pers van 23 maart jongstleden.

In reactie besloot de hoofdredactie om haar ‘licht kinderachtige’ columnist voor de duur van een maand het zwijgen op te leggen. Dat de penitentie slechts een zakelijk karakter heeft, lijkt hoofdredacteur Jan-Jaap Heij te willen aantonen op foto vier, die afgelopen week op de bedrijfsborrel werd genomen. Daar houdt de baas het zwarte schaap in een liefdevolle omklemming – overigens niet op het aanrecht, maar gewoon op de cafétafel. Koster was zich desgevraagd van geen kwaad bewust en vindt dat de journalistiek overgevoelig is als het om de berichtgeving inzake het eigen feilen gaat. “En dat ik over de keuken begon, is alleen omdat het zo’n leuk rijmwoord is.”

Op foto vijf staat Kosters collega Jojanneke van den Berge, die nu een maand lang in haar eentje de dagelijkse KoJo-pagina moet vullen. Naast haar oud-collega Eric Smit, die zijn aanstelling bij De Pers opgaf omdat hij nog maar over één onderwerp wilde schrijven: Nina Storms-Vleeschdraager. ’s Mans monomanie mondde onlangs uit in de bestseller Nina. Het boek mag van de rechter in de winkel liggen, en we zijn benieuwd of Nina de schrijver lijfelijk gaat afranselen, al helemaal vanwege de talloze toespelingen inzake een zekere voorkeur van het onderwerp voor ongelijkheid in bed.

Alain van der Horst tot slot is adjunct-hoofdredacteur van De Pers. Hij liet niet na ons toe te voegen het geweldige flauwekul te vinden dat HP/De Tijd aandacht ging schenken aan een privéborrel, maar voegde daar gelaten aan toe: “Ik wist meteen dat je zou komen.” Over het boek van Schilling was Van der Horst desgevraagd enthousiast. Weliswaar werden veel andere collega’s te licht bevonden, maar was Schilling niet positief geweest over Alains persoonlijke & te vroeg gestorven liefdesbaby De Pers op Zaterdag? Welaan dan. Koop dat boek!

Jan Zandbergen