De Paars Plus-hype

Het zoemt en het gonst: zou het mogelijk zijn om na de verkie-zingen van 9 juni een kabinet te installeren bestaande uit PvdA, VVD, D66 en GroenLinks, ook wel Paars Plus genaamd? Oorzaak van deze hersenspinsels is de ogenschijnlijke terugval van het CDA. Een politiek leider die een roadshow moeten houden langs zijn afdelingen om de achterban te overtuigen dat hij toch écht lijsttrekker moet worden, zegt wel wat. Nee, het zijn geen makkelijke tijden voor Jan Peter Balkenende. Een zieltogend CDA is een hoofdreden voor het zoemen en gonzen over Paars Plus.

Het originele Paars I was een flinke bevalling. De onderhandelingen, in 1994, duurden maanden en er waren liefst twee informatierondes nodig eer Wim Kok en de zijnen op de trappen van Huis ten Bosch stonden. Vonden destijds met name de PvdA en de VVD het wel een spannend experiment om in één kabinet te gaan zitten, nu ligt dat anders. Beide partijen zijn zich ideologisch aan het ingraven. Mark Rutte’s VVD vindt een beperking van de hypotheekrenteaftrek onbespreekbaar, is mordicus tegen de tijdelijk gesneuvelde kilometerheffing, en niet bang om stevige bezuinigingen door te voeren. GroenLinks lijkt dan sowieso geen optie meer omdat die partij, bij monde van Ineke van Gent, altijd fervent voorstander is geweest van de kilometerheffing. Wat ons brengt op de PvdA, die al heeft gezegd aan de hypotheekrenteaftrek te willen morrelen. En dat is voor de liberalen dus onbespreekbaar. Elke vorm van toegeeflijkheid op dit punt van Rutte zou zetelwinst betekenen voor het grote blonde spook dat de VVD-burelen teistert. Voor Geert Wilders is de hypotheekrenteaftrek onaantastbaar.

Wat ons brengt op de bezuinigingen. Er zal in alle sectoren gesneden moeten worden, en dat gaat pijn doen. De PvdA zal in ieder geval weigeren ingrijpende maatregelen te treffen op het gebied van de zorg; D66 zal hetzelfde standpunt huldigen over onderwijs. Komt nog bij dat Alexander Pechtold en de zijnen vinden dat er juist méér geld naar onderwijs moet. VVD’ers hebben altijd wat minder moeite met ombuigingen.

Vergeet ook niet: de PvdA van Job Cohen is een andere partij dan die van Wouter Bos. Die laatste zag in 2006 zijn hoge scores in de peilingen als sneeuw voor de zon verdwijnen toen hij zich tijdens de campagne niet ronduit tegen samenwerking met het CDA wilde uitspreken. Het gevolg: Jan Marijnissen boekte de grootste verkiezingswinst uit de geschiedenis van de SP. Cohen zal ervoor waken die fout opnieuw te maken met de VVD.


Een regeerakkoord maken is natuurlijk compromissen sluiten, water bij de wijn doen en wat dies meer zij. Maar wee de informateur die in opdracht van de Majesteit verkenningen voor een Paars Plus moet uitvoeren. Dat gaat hem of haar veel hoofdbrekens en paracetamol kosten. Uiteindelijk zal hij de opdracht moeten teruggeven.

import haagse post