Kristien Hemmerechts

Kristien Hemmerechts (Brussel, 1955) is schrijfster. Onlangs verscheen van haar De dood heeft mij een aanzoek gedaan. door Renate van der Zee, foto Jos Lammers

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

Eigenlijk wel goed. In mijn nieuwe boek heb ik een aantal dingen helder voor mezelf geformuleerd, en dat is prettig. Het boek gaat over aanvaarding van wat er is. Ik heb besloten niet langer tegen de bierkaai te vechten. Ik ga niet meer proberen een vriendelijk woord aan onwelwillende lippen te ontlokken.

Wie zijn uw helden?

Ik kan allerlei grote schrijvers noemen. Misschien Daniel Defoe. Maar ik heb ook enorme bewondering voor mensen die migreren naar compleet andere culturen en die het lukt een nieuw leven op te bouwen. Omdat ik weet hoe zwaar dat is.

Aan wie ergert u zich?

Aan mensen die er bij elk gesprek in slagen over zichzelf te beginnen. Ik ben dat zo zat.

Lijkt u op uw moeder?

Van mijn moeder heb ik mijn praktische natuur en overlevingsinstinct. Van mijn vader de neiging me terug te trekken wanneer het kwetsend wordt. Ik lijk zowel fysiek als qua karakter op allebei mijn ouders. Ik ben honderd procent zeker hun kind en geen vondeling.

Wat zijn uw dagdromen?

Mijn dagdromen zijn, heel gnant, dat ik een toneelstuk schrijf dat overal ter wereld wordt opgevoerd of dat iedereen mijn boek fantastisch vindt.

Wat is uw grootste angst?

Dat is taboe. Als ik dat uitspreek, gebeurt het. Ik ben heel bijgelovig.

Bidt u weleens?

Ik heb mijzelf daar heel soms op betrapt, op extreme momenten, als ik het gevoel had: dit heb ik niet meer in de hand. Daarom is religie onuitroeibaar.

Heeft u ooit een mystieke ervaring gehad?

Nee. Dat is totaal niet aan mij besteed en dat heeft te maken met mijn praktische natuur.


Bent u aantrekkelijk?

Ik ben het zeker geweest. Als ik foto’s van vroeger zie, denk ik: wow! Maar nu behoor ik tot de leeftijdsgroep waar een metaforische boerka over wordt gegooid. Ik ervaar dat vooral als handig. Vroeger wilden al die mannetjes me maar grijpen.

Wat is uw definitie van geluk?

In het gezelschap verkeren van mensen met wie je interesses en humor deelt. Dat is het geluk.

Waar schaamt u zich voor?

Ik vind dat ik veel te snel eet. Dat is een reflex als ik een bord voor me zie staan. Ik kom uit een boerengeslacht.

Bent u monogaam?

Ik ben het niet altijd geweest, maar nu wel. Dat is beter voor mijn emotionele rust. Hoewel ik het goed vind verschillende partners te hebben gehad. Daardoor leer je jezelf en de mensheid kennen.

Wanneer heeft u voor het laatst gehuild?

Tijdens de kerstvakantie, toen ik met mijn man op de tandem door Kameroen reisde. Op een gegeven moment was ik zo uitgeput dat ik de tassen van de fiets haalde en te voet verder wilde. Ik bedoelde het goed, maar hij werd boos. Later heb ik hem gedwongen sorry te zeggen.

Hoe moedig bent u?

Ik vind mijzelf vanuit fysiek oogpunt absoluut onmoedig. Maar emotioneel ben ik wel een Jeanne d’Arc. Ik kom uit voor wat ik denk. Ik huil niet mee met de wolven in het bos.

Van wie heeft u het meest geleerd?

Van Nederlanders. Van de manier waarop ze onaangename dingen gewoon deleten. Gat in de ozonlaag? Gaan we even oplossen. Aanpakken, niet zeuren. Dat vind ik schitterend.

Wat is uw grootste ondeugd?

Ik verlies mijn humeur nogal eens en ik ben ongeduldig.

Welke eigenschap waardeert u in een vrouw?


Geestigheid en intelligentie. Warmte en gulheid. Maar ik denk toch dat ik liever opgesloten zit met degene die warm en gul is dan met de geestige en intelligente.

Welke eigenschap waardeert u in een man?

Dezelfde.

Als u iets aan uzelf kon veranderen, wat zou dat dan zijn?

Ik zou graag lang willen zijn. En het lijkt me ook wel leuk om grote borsten te hebben.

Wanneer was u het gelukkigst?

Ik denk in de zomer van 1983. Toen kreeg ik mijn tweede kind. Dat was heel mooi.

Hoe ontspant u zich?

Door te wandelen.

Wat beschouwt u als uw grootste mislukking?

Mijn echtscheiding.

Van wie houdt u het meest?

Van mijn dochter.

Gelooft u in God?

Nee. Ik vind wel dat de mens nietig is, maar daar heb je God niet voor nodig.

Welk leed heeft u anderen berokkend?

Ik heb mensen gedumpt. Maar ik ben zelf ook gedumpt. Dumpen hoort bij het leven. Even flink zijn en huppekee naar de volgende.

Waaraan bent u het meest gehecht?

Aan mijn mooie huis in Antwerpen, waar ik mij heel goed voel. Als ik lees over migranten of vluchtelingen die hun huis hebben moeten achterlaten, denk ik altijd: wat vreselijk.

Wat is de beste plek om te wonen?

Ik ben een groot voorstander van wonen in een stad, in een buurt waar geleefd wordt.

Hoe is ongeluk te vermijden?

Je kunt het niet vermijden. Dan moet je ophouden met leven. Je kunt je wel richten op het positieve en het onaangename snel achter je laten, maar dat is alleen een strategie om met ongeluk om te gaan.

Wat is uw devies?

Delete.

import zelfportret