Luwte rond de lunch

Ondanks het feit dat veel restaurants hun lunchmenuprijzen onder de dertig-eurogrens getrokken hebben, blijft het kwakkelen met de toeloop. Natuurlijk, de crisis heeft niet geholpen, maar het probleem was er allang voordat de geldkramp toesloeg: Nederlanders missen de lunchdrang of onderdrukken die doeltreffend met een broodje kaas.

In elk geval gaat de (Franse) stelregel dat de opbrengst van de lunch de vaste lasten van de restaurateur dekt, hier allerminst op: het is hangen en wurgen, wat in zekere zin ook voor de gast geldt: wie dan een keer de stoute schoenen aantrekt en om één uur een restaurant binnen stapt, loopt een grote kans om alleen met de Vier jaargetijden naar de kaarsen te zitten staren. “Heeft u gereserveerd?” wil men dan nog weten.

Maar als je er positief tegenaan kijkt, kun je dankzij de lunchluwte vrijwel elk behoorlijk restaurant tussen twaalf en twee binnen vallen, en dat is precies wat we willen doen bij het nieuwe restaurant Van der Kroft in Hoorn. Patrick van der Kroft behoort tot de jonge garde van tien jaar geleden. Zijn broer Michel is chef-kok van ’t Nonnetje in Harderwijk, waar hij een ster behaalde. Patrick zelf stond lange tijd bij Brasserie Van Baerle in Amsterdam; restaurant Van der Kroft is zijn eerste eigen zaak. Allemaal leuk en aardig, maar we hadden toch beter even kunnen bellen, want in tegenstelling tot wat er op zijn website vermeld staat, is de tent dicht.

Hoorn blijkt niet geplaveid met alternatieven. Een landerig wandelingetje voert ons langs een kerk die is omgebouwd tot babyspullen-outlet en een culinaire slager die ook niet weet waar je hier boven het niveau van uitsmijters en saté zou kunnen lunchen.

Uiteindelijk belanden we tegenover Van der Kroft in de Brasserie aan het West, die het credo ‘Gewoon Genieten’ hanteert. Het zaakje beschikt over een piepklein ommuurd terras aan de achterkant, waar we neerstrijken tussen een dode tak, een lege bloempot en een rieten menubord dat nog moet worden aangepast aan de vigerende kaart, en die zit ingewikkelder in elkaar dan je zou vermoeden. Bretonse sardines, Schotse zalm, biologisch kalf, Iers rund, mediterrane rode snapper, Livar-scharrelvarken, Twents nagelhout, Wagyu-hamburger en tournedos van Baambrugse Blonde Aquitaine in tal van mediterrane en oosterse configuraties. We zijn – ook hier – de enigen die in dergelijke lunchcapriolen geïnteresseerd zijn; de overige klandizie bestaat uit bejaarde shoppers die voor een kopje koffie neerstrijken.


De sardines zijn er niet, de als ‘(h)eerlijk’ geafficheerde combi van kalfstartaar en gerookte kalfsribeye (€10,75) is goed, de ‘proeverij aan het West’ is een nogal geforceerd ensemble van zalm, heilbot, gerookte kalfsribeye en ham met verzengend zoete balsamicostroop. We drinken pinot grigio uit een halsflacon (Voga, €22,50) naast rode snapper (€18,50) en een Livar-karbonade (€19,50), frietjes en vette, pangebakken groenten. Bij het varken ontbreekt de beloofde truffel, en dat is misschien maar goed ook, want de saus heeft het onmiskenbare aroma van de fabriek. Je kunt van dit adres in elk geval zeggen dat het zich in Hoorn onderscheidend opstelt, maar wie hier geen 86 euro aan een lunch voor twee komt besteden, mist er weinig aan.

Brasserie aan het West, West 27, Hoorn. Tel. 0229-210574

import eetteam