Het geheim van prijswinnares Caro Emerald

Bij de grote platenmaatschappijen liep Caro Emerald (1981) blauwtjes: leuke muziek, maar het zou vast niet verkopen. Haar debuutalbum Deleted Scenes From The Cutting Room Floor kwam echter binnen op nummer één en bleef daar wekenlang staan. Emerald is de winnares van De Eerste Prijs 2010. HP/De Tijd zocht haar op en vroeg naar het geheim van haar succes.

Wanneer een trompet de stilte breekt met een reeks huilende bluesnoten, lijkt de Helling even op Beale Street. Je moet dan wel snel even je ogen dicht doen, want de straat waar de dependance van het gerenommeerde Utrechtse poppodium Tivoli verborgen ligt lijkt eerder op een troosteloos industrieterrein dan op het Amerikaanse home of the blues. De trompettist die de blues de vroege avondlucht in blies, is naast de ingang in de weer met een fotograaf en een paar meter verderop hangt een figuur rond in wie wij ons contact herkennen. Koen Schouten, voormalig jazzjournalist bij de Volkskrant, speelt baritonsax in de band van Caro Emerald en klust er vanwege zijn achtergrond wat bij als persbegeleider. “Caro is boven,” weet hij, en hij leidt het bezoek door de wirwar van gangetjes, die de ruimte achter ieder concert- of theaterpodium steevast tot een doolhof maakt.

De kleedkamer van Caroline Esmeralda van der Leeuw lijkt nog het meest op herberg ‘De Zoete Inval’: het is een komen en gaan van mensen die iets zoeken, een vraag hebben of gewoon even gezellig een babbeltje komen maken. De zangeres moet haar entourage er meerdere malen aan herinneren dat zij bezig is met een interview. Op zo’n moment gaat saxofonist Koen maar weer verder met het strijken van zijn overhemd en valt de discussie of bassist Martijn nu wel of niet een das moet dragen even stil. Het heiligdom van de chanteuse Caro Emerald lijkt dan ook in de verste verte niet op het boudoir dat de artiestennaam van de diva suggereert.

Lees meer.

Meer leuke content? Like ons op Facebook

Ruud Meijer