Het kan best zijn dat u slechts slaap vat bij het opspelen van dat aloude, bevredigende, vage, pseudo-utopische gevoel. Het gevoel dat de verwrongen zielenroerselen (die worstelingen met uw ordinaire bestaan en dat van anderen) een halt toeroept. “Geborgenheid in illusie.” Voor mensen die zich daarin herkennen is Nieuw Nederland opgericht: een partij die de problemen erkent, maar daar allerminst plausibele vanzelfsprekende oplossingen voor aanreikt.

Nieuw Nederland beroept zich niet op één of andere dogmatische ideologie. Want daar zou uiteraard geen nieuw Nederland van komen. Elf van de twaalf programmapunten zijn niet bepaald wereldschokkend (wie wil nu géén ‘veiligheid op straat en in de wereld’ of een ‘zorg waarin de mens centraal staat’?), maar het twaalfde punt trekt wel onze aandacht. Dat stelt: “Er komt binnen twintig jaar een nieuwe economie met basisvoorzieningen.”

De core business van de partij is een nieuwe economie. De Nieuwe Nederlanders hebben socialistische en liberale ideeën tot een eigen bouillabaisse gekneed. Als eerste punt van het economische partijplan moet “op korte termijn een bestedingsimpuls van 10 miljard euro per jaar, via natuurlijk geld (circulatiegeld, dat geleidelijk in waarde afloopt)” op poten worden gezet. Daarmee wordt iedereen van een basisinkomen voorzien. Blijkbaar.

Het belastingsstelsel en de overheidsuitgaven moeten drastisch worden gesaneerd. Zo moet de belasting op arbeid worden afgeschaft (de Nederlandse staat hoeft enkel belasting te heffen op ‘intermediair gebruik’) en de uitkeringen beperkt worden tot, daar is ‘ie weer, ‘een basisinkomen voor iedereen’.

Hoe serieus is deze partij nu eigenlijk? Woordvoerder Gérard van Elsen: “Wij hopen op twee zetels. Dat zit er volgens mij best in, want we hebben een grote achterban.” Dit blijkt alvast uit de Twitter-account. Nieuw Nederland is geen bezuinigingspartij. “Wij geloven niet in grote besparingen, de boel saneren helpt al heel wat: we moeten het geld doen stromen waar het hoort te stromen. We willen terug naar een menselijke samenleving. Geen samenleving die op winstbejag is gebaseerd, maar op een menselijke onderlinge verbondenheid. Weg met die financiële dwangbuis!”