De wartaal van Felix Rottenberg
Felix Rottenberg straalt altijd belang en urgentie uit. Maar is wat hij zegt ook belangrijk en urgent? Steeds meer mensen vinden van niet. Open brief aan een politieke circusballon die zichzelf oppompt, maar nu toch echt op knappen staat.
Beste Felix,
Heb jij dat ook wel eens? Dat je iets wilt zeggen of schrijven, maar dat je tot op het laatste moment twijfelt over het exacte begin? Allerlei invalshoeken, agenda’s, scenario’s en prioriteiten dwarrelen door je hoofd: een paar seconden lijkt alles zelfs verdwenen of zit alles in de weg en schiet je geen ordentelijk begin meer te binnen. Ken je die zenuwslopende en verwarrende momenten? Vast! En als je ze niet kent, Felix, dan acteer je ze wel. En hoe... Zelden heb ik iemand zo belangwekkend aan tafels, tussen coulissen, achter microfoons of ijsberend door lange gangen zien zwijgen.
Jou zien zwijgen is een belevenis op zich. Die toegeknepen, ietwat gekwelde blik, priemend in een onbekend stukje muur, raam of hemel, het wijsvingertje dat nerveus rond je lippen beweegt: je vermoedt er als brave kijker– of je wilt of niet– van alles achter! Broedt het genie Rottenberg op een sexier socialisme, dat erin slaagt ook verstandige mensen aan te spreken?

reacties