Schrijver-president

Den Haag wordt deze dagen overspoeld door schrijvers. Ronald Giphart gaat door de wandelgangen, Bart Chabot bezoekt de verjaardag van Jan Peter Balkenende en Robert Vuijsje volgde Job Cohen op de voet. Publicist Jack Nouws over schrijvers en politiek.

Zoals het miljoen mensen dat een boek wil schrijven al snel ontdekt: wil je een verhaal tot een goed einde brengen, dan moet je gevoel hebben voor historie, filosofie en psychologie én in het bezit zijn van taalgevoel, fantasie, humor en empathie. “Echt gebeurd is geen excuus,” zei Gerard Reve.

Blote feiten zijn niet voldoende om te overtuigen in een boek.

Een politicus komt ook niet weg met blote feiten. Die moeten geplaatst, beredeneerd en op de juiste manier gebracht worden. Hij moet zijn publiek inschatten en weten te masseren. Hij moet acteren. Misschien dat daarom schrijvers zo vaak een mening hebben over politiek, dat daarom zo vaak naar hun mening over politiek wordt gevraagd. Ze weten niet alleen dat de wereld een schouwtoneel is. Ze schrijven er de teksten voor.

Dat een schrijver alles beheerst wat een politicus beheerst, maakt hem nog niet geschikt voor Den Haag. Maar als horecaondernemers, dj’s en makelaars de politiek in kunnen, dan kunnen schrijvers dat ook. Wie zou er een goede minister-president van Nederland zijn?

Ik zie wel wat in een zelfverzekerde man met intellectuele uitstraling zoals Harry Mulisch, iemand met présence. Maar Mulisch vond Fidel Castro een genie en hij maakt zijn termijn waarschijnlijk niet vol. Dan is de helft jongere Tommy Wieringa, belezen en bereisd, misschien een betere keuze. Maar die is een verse vader; die besteed misschien liever meer tijd aan zijn gezin.

Een dichter als minister-president dan. Waar romanschrijvers een trilogie voor nodig hebben, zegt een dichter in een handvol versregels. Een duobaan, Dichter en Premier des Vaderlands tegelijk. O, wat zou ik aan de treurbuis gekluisterd zitten voor Gerrit Komrij.


Helaas woont hij in Portugal. Ingmar Heytze dan? Een dichter met verstand van sport. Alleen zijn reisangst is hinderlijk als hij op de foto moet met Barack Obama.

Nee. Als we iets nieuws gaan doen, laten we het dan goed doen. Het is de hoogste tijd voor een vrouw. De keuze valt dan snel op Connie Palmen, vrouw met de meeste levenservaring van Nederland, sigaret en wijnglas bij de hand. Maar laten we ons niet meeslepen door haar relatie met Van Mierlo.

Nee, ik wil Anna Enquist, van beroep psychoanalytica. Dat is wat Nederland nodig heeft, een psychiater als premier.

import haagse post