Spekmysterie

Net als van alle andere vlees- en groentensoorten is de supermarkt zo langzamerhand ook de natuurlijke biotoop van spekjes, het belangrijkste element van een even troostrijke als simpele salade lardon. Je vindt ze voorverpakt in dubbele plastic bakjes en ze zijn er ook in bio-uitvoering. Zelfs in de biovariant is het een verdacht of in elk geval raadselachtig product. De ingrediƫntendeclaratie op de onderkant vermeldt dat de spekjes bestaan uit 85 procent varkensvlees. Dat is raar, want de overige bestanddelen zijn: water, zout, kruiden, specerijen, aroma, anti-oxidant, stabilisator en conserveermiddel. Als er via een slinkse methode vijftien procent water is toegevoegd, zou dat bedenkelijk zijn, maar nog altijd minder bedenkelijk dan vijftien gram van die andere bestanddelen per ons. Liever dus even naar de ambachtelijks slager voor spekjes, en dan niet van die lullige kleintjes als in de plastic bakjes gevangen zijn.

Spekjes kun je in principe ‘droog’ bakken in het eigen vet – het zogenaamde uitbakken – maar als je eerst wat olie of geklaarde boter in de pan doet, worden ze gefrituurd. Dat is niet alleen lekkerder en mooier, het gaat ook nog sneller. RH

Een videodemonstratie van het bakken van spekjes staat op www.hpdetijd.nl.

import eetteam