51 vrijpostige vragen aan Henk Schiffmacher

Hij tatoeëerde de halve rock-‘n-rollwereld, verzamelt alles wat met tatoeages te maken heeft en liet zichzelf van boven tot onder vol etsen. Recent verscheen zijn vuistdikke encyclopedie over het tatoeëren. 51 vrijpostige vragen aan Henk Schiffmacher. ‘Ik ben mijn eigen kerfstok.’ 

Paul Faber, de curator van het Tropenmuseum in Amsterdam, zegt dat je een omgevallen boekenkast bent.
“Ik houd van rare weetjes. Die heb ik dus ook met genoegen in deze encyclopedie opgenomen. Een gangster die vermoord in een aardbeienveld is gevonden en aan de hand van zijn tatoeages geïdentificeerd is. Dat vind ik mooie verhalen.”
Is dat niet wat triviaal om op te nemen in een encyclopedie?

“Oh, maar er staat veel meer in, met name historische dingen. Verhalen over missionarissen en lui die ten tijde van Cortés meevoeren op de schepen. Ontzettende jongensboekachtige avonturen, een wereld op zich. En die wordt dan weer mijn wereld als ik er achter kom dat die gasten in aanraking zijn geweest met een vreemde stam die helemaal getatoeëerd was.”
Dat is boeiend maar tegelijkertijd heb je in het boek tientallen popsterren opgenomen die ergens een tatoeage hebben. Naast die historische stukken is het feit dat Christina Aguilera een tatoeage op haar bil heeft niet zo bijster interessant.

“Ach, dat hoort er ook bij.”
Waarom moest dit boek er komen?

“Tja, dat is net als met een kunstenaar… je broedt er op als een kip op een ei…”
Maar wat wil je er mee zeggen?

“Geen idee. Ik wilde het boeltje gewoon eens op een rijtje hebben.”
Dat klinkt me te vrijblijvend voor een boek dat vijf kilo weegt.

“Oké, oké, er zit wel wat ambitie achter. Ik wilde iets neerzetten. Als ik met het boek een klap op de tafel geef, wil ik dat het een behoorlijke klap is, zowel letterlijk als figuurlijk. En die klap mag best even nagalmen.”
Je schroomt ook niet om in het boek in tamelijk ronkende bewoordingen over jezelf te schrijven. Heb je een monument voor jezelf op willen richten?

“Dat is in alle onbescheidenheid volkomen onnodig.” (bulderlach). “Ik ben al een monument. Ik ben een levende legende in de internationale tattoowereld. Laatst vroegen ze of ik een weekje wilde werken in Italië. Dan zit ik vier dagen achter elkaar in iemands tattooshop en staan ze echt voor me in de rij. Die status heb ik al lang.”

Lees de rest van het artikel in HP/De Tijd van deze week

Roos Schlikker