Buikgevoelens: Mirjam Sterk zet zwangerschap in voor seksuele zelfbeschikkingsclub

Ze is de dochter van een dominee uit Veenendaal, studeerde theologie in Utrecht en is preekbevoegd in de Protestantse Kerk in Nederland. Maar vandaag staat Tweede Kamerlid Mirjam Sterk (CDA) in De Telegraaf: met een blote, zwangere buik, voorzien van roze bodypaint. Een beetje vreemd? Het is nog aanzienlijk vreemder dan u denkt.

De foto van Sterk prijkt op voorpagina van de door het CDA vervaardigde verkiezingskrant die vandaag als bijlage bij De Telegraaf verschijnt. Sterk, zo schrijft de krant, liet zich bodypainten voor ‘het goede doel’, te weten de ‘Moedernachtcampagne’ van Mybody. Dat is een door het ministerie van Buitenlandse Zaken gesubsidieerde club die zich in ontwikkelingslanden inzet voor seksuele zelfbeschikking van vrouwen en zich in dat kader onder meer beijvert voor het recht op ‘een legale abortus die op een veilige manier wordt uitgevoerd’.

Dat streven loopt niet echt parallel met het abortusstandpunt van het CDA. Want zoals bekend is de partij van Sterk van huis uit sterk gekant tegen het recht op zwangerschapsafbreking. Dat het CDA in 1980 toch akkoord ging met een wetsvoorstel waarin abortus onder strikte voorwaarden werd toegestaan, was alleen omdat er anders wetgeving dreigde te worden ingevoerd waarbij de vrouw in alle gevallen het alleenrecht zou krijgen om een zwangerschap te laten beëindigen. Ook het huidige verkiezingsprogramma van het CDA spreekt op dit punt duidelijke taal: ‘Zwangerschapsafbreking dient beperkt te blijven tot echte noodsituaties. (-) Het CDA houdt vast aan de wettelijke bedenktijd en pleit voor onafhankelijke voorlichting over alternatieven (adoptie) en (psychische) gevolgen.’

Minstens zo opmerkelijk: de rage om je eigen buik in te zetten voor politieke doeleinden, begon in de vroege jaren zeventig – niet bij christendemocratische domineesdochters, maar bij demonstrerende feministes die de omgeving van hun navel voorzagen van de pro-abortus-leus ‘Baas in eigen buik’.

7 reacties op “Buikgevoelens: Mirjam Sterk zet zwangerschap in voor seksuele zelfbeschikkingsclub

  1. Het CDA weet kennelijk van gekkigheid niet meer wat het moet doen om de aandacht van de kiezer te trekken.

    Ben benieuwd wat Rouvoet hiervan gaat zeggen.

  2. Anja Hoost

    Mooie vrouw, mooie buik. Succes met de laatste loodjes, Mirjam!

  3. katrien duck

    wees er trots op mirjam! van harte.

  4. Jennifer

    Hierbij allereerst een goede zwangerschap gewenst voor Mirjam! Ik hoop dat haar gezin verrijkt wordt met een bijzonder lief en gezond nieuw kindje!
    Volgens mij heeft Mirjam laten zien dat het CDA ruimdenkender is dan hierboven wordt geschetst. Het CDA is niet volledig tegen abortus. Het CDA houdt wel vast wettelijke termijnen. Het lijkt mij volkomen terecht dat rekening gehouden wordt met verschillende aspecten wanneer een abortus wordt overwogen. Pas na gedegen nagedacht te hebben over de keuze en de consequenties kan iemand redelijkerwijs een onomkeerbaar besluit nemen. Vanzelfsprekend neemt het CDA ook de levensvatbaarheid van het kind mee in de argumentatie over termijnen. Het zou te makkelijk zijn om zomaar te roepen dat abortus altijd kan. Het CDA pleit daarom – terecht – niet tegen abortus, maar gaat hier wel op een doordachte wijze mee om.

  5. Aad van Rooijen

    Wie is hier nu benepen? Niet het CDA, maar HP/de Tijd.
    Waarom het CDA vastknopen aan een standpunt van dertig jaar geleden? Er bestaat ook zoiets als voortschrijdend inzicht… de ChristenUnie heeft laten zien dan men zich wil openstellen voor homoseksuelen.

  6. Het is inderdaad erg triest, dat een CDA-politica die zwanger is, en haar kind gewoon zélf kan houden, in plaats van een opvanghuis van ongewenst zwangere vrouwen en ongewenste kinderen te ondersteunen, een organisatie steunt die de abortusindustrie in de Derde Wereld ondersteunt. En wat wil de naïeve predikante Sterk nou zeggen? Dat zij haar kind wil kunnen aborteren? Deze actie gaat het CDA nog zeer veel stemmen kosten. Dit is geen gezinspartij-benadering.

  7. M.J.M. Tenhumberg

    Verschil is wel, dat feministes met buiken schilderden die kort tevoren door de abortusmessen ‘gereinigd’ waren van een onschuldig ongeboren kind, dat in de politieke ambities van de tuinbroekvrouwen niet gelegen kwam. Overigens valt abortus an sich nog steeds onder misdrijven tegen het leven in Nederland en elders. Het is alleen ‘strafvrij’. Dat is iets anders dan een ‘recht op abortus’.