Tuttifrutti

Ik beken: ik ben gevoelig voor reclame. Zet mij in een supermarkt voor een schap en ik pik zo de producten eruit die ‘nieuw’ of ‘vernieuwd’ zijn. Erger nog: ik moet ze ook altijd een keertje proberen. Ik drink bijvoorbeeld elk nieuw sapje dat wordt bedacht. Er komen – geloof me, ik kan het weten – zo’n dertig verschillende nieuwe varianten sap per jaar uit. Van soorten Roosvicee 50/50 tot eigen merk Flevosap van de AH. Die laatste is overigens geen aanrader.

Voordeel hiervan is dat ik enorm gevarieerd drink en eet. Kijk naar toetjes alleen al: om die allemaal bij te houden, is bijna topsport. Mona, dat merk met tenenkrommende reclames met die man met een zachte g, komt iedere maand met een andere smaak. Ook Danio heeft nu ‘tijdelijk verkrijgbare specials’. Om nog maar te zwijgen over de uitermate creatieve benadering van Hertog van het product ijs.

Maar mijn zwakte houdt helaas niet op bij voedsel. Mijn nieuwe tent, bijvoorbeeld, kan ik wegwerpen en dan staat-ie. “Geen gehannes meer met stokken of flexibele buizen, maar alleen even vastzetten met wat haringen en klaar”. Tja, na zo’n tekst ben ik dus om. Ik kwam er helaas pas op vakantie, toen ik de tent voor het eerst gebruikte, achter dat mijn prachtige tweepersoonsluchtbed, dat mij een maand eerder even vakkundig was aangeprezen, er bij lange na niet in past.

Hoe het psychologisch allemaal werkt, weet ik niet, maar feit is dat alles tegenwoordig te marketen is. Deze HP/DeTijd doet ook een poging. Door de huidige generatie van 18 tot en met 35 jaar eens lekker op een hoop te gooien en er het sticker ‘Confetti’ op te plakken.

Die groep houdt er blijkbaar van om van alles een beetje wat af te weten, in alles een beetje goed te zijn en overal een beetje bij te horen. Ik ben zelf bijna dertig, maar bij de marketing van iets dat niet bestaat, trek ik de streep. Ik kan er dan gevoelig voor zijn, maar ik laat me niet in een hokje duwen. Of pas ik daarmee juist weer precies in het profiel?

Meer leuke content? Like ons op Facebook

Kamiel Arents