Familiedrama, maar dan anders

Tien jaar geleden maakte de Colombiaanse filmmaker Rodrigo García indruk met zijn regie- debuut Things You Can Tell Just By Looking at Her. De curieuze titel mag in retrospect worden opgevat als een soort beginsel- verklaring voor het soort films dat García wilde maken. Hij registreert menselijke handelingen (met name bij vrouwen) en observeert zo nauwgezet dat de kijker achter de façades van deze personages weet door te dringen. García heeft een goede antenne voor onzekerheden. Hij toont ogenschijnlijk zelfbewuste karakters en focust daarop in, waarna het beeld geleidelijk begint te schuiven. Meer dan eens wordt duidelijk dat de personages hun gevoelsleven effectief hebben gebarricadeerd. Aangrijpend is bijvoorbeeld de scène in Things You Can Tell waarin de stoere en efficiënte directrice van een bank (Holly Hunter) abortus laat plegen. De kijker heeft haar leren kennen als een onverstoorbare vrouw en verbaast zich er amper over dat ze de abortus ondergaat als een plichtmatig akkefietje. Maar een half uurtje later barst deze vrouw, midden in een winkelstraat, opeens los in een hartverscheurende huilbui, zo heftig dat ze zich aan een lantaarnpaal moet vastklampen om overeind te blijven.

Met zijn regiedebuut leek García – zoon van Nobelprijs-winnaar Gabriel García Márquez – een glorieuze toekomst tegemoet te gaan. Zijn filmcarrière haperde echter enigszins. Een inkijkje in de levens van negen verschillende vrouwen onder de titel Nine Lives (2005) bleef goeddeels onopgemerkt. En Passengers (2008) onderstreepte dat het thrillergenre niet zijn fort is. García verdiende tussentijds zijn brood door afleveringen van tv-series als The Sopranos, Six Feet Under en Carnivale te regisseren. Prachtige series, daar niet van, maar van een begenadigd filmmaker die gewend is z’n eigen scenario’s te schrijven, verwacht je toch méér.

Met Mother and Child keert García nu terug naar het terrein waar zijn vaardigheden optimaal tot hun recht komen. Annette Bening speelt een ietwat verbitterde vrouw met een goede baan in de gezondheidszorg, Naomi Watts speelt een succesvolle advocate. Hoewel we hier te maken hebben met moeder en kind uit de titel, hebben deze twee vrouwen elkaar nog nooit ontmoet. Bening heeft haar dochter onmiddellijk na geboorte ter adoptie afgestaan en sindsdien heeft ze nooit de moeite genomen informatie in te winnen over het lot van haar kind. Omgekeerd heeft Watts ook nooit geprobeerd om iets over haar biologische moeder te weten te komen. Een derde verhaallijn draait om een Afro-Amerikaanse vrouw die een kind wil adopteren. Door haar toedoen wordt de status quo doorbroken, waarna het bestaan van moeder en kind opeens heftig wordt opgeschud.

De thematiek van deze film roept wellicht associaties op met tv-programma’s als Spoorloos, waarin kinderen na lang peinzen op zoek gaan naar hun biologische ouders (of vice versa) en waar men elkaar na een lange zoektocht snikkend in de armen valt. Rodrigo García heeft de aandrang weerstaan zijn scenario zo’n verloop te geven. Sterker nog: hij is erin geslaagd het mijnenveld der sentimenten schadevrij te doorkruisen. Mother and Child is een indringend drama met ijzersterke, beklemmende acteerprestaties van Bening en Watts.


Mother and Child. Regie: Rodrigo García. Vanaf 15 juli in de bioscoop.

Erik Spaans