Ingrid Hoogervorst 57: ‘Het was een totaal overrompelende ervaring’

‘Eind jaren zestig waren Franse jongens ‘in’. Ik weet niet waarom, misschien door Gauloise-sigaretten en het existentialisme of zo. Maar ik was zeventien toen ik een Franse jongen leerde kennen die aan alle eisen voldeed. Hij was tien jaar ouder dan ik en zo’n echte vrijbuiter. Hij speelde in een band, had donkere ogen en zwart krullend haar. Op een vrijdagavond gingen we naar zijn flat in Buitenveldert; hij moest zogenaamd even wat ophalen. Voor ik het wist, lag mijn groene zijden jurkje als een gekneusd knaagdier aan mijn voeten. Dat zie ik nog voor me. En ik weet ook nog dat-ie geroutineerd een condoom pakte uit een tas van dik bruin papier die binnen handbereik van z’n bed lag.

Het was voor mij een totaal overrompelende ervaring. Stiekem huilde ik; niet van de pijn, maar van ontroering. Maar dat heb ik niet met hem gedeeld. Ik hield alles voor mezelf. Het was meer míjn ervaring dan de ónze. Sommige mensen willen dat seks intiem is. Vinden dat je iemand moet kennen. Maar ik zocht geen intimiteit. Ik zocht de overgave.

Voor hem had ik genoeg vriendjes gehad, en die vond ik allemaal saai. Bij mijn ontmaagding – al vind ik dat een vies woord, ontmaagding – past niet de buurjongen die iedere dag op de thee komt. Mijn Franse jongen was geheimzinnig. Ik wist bijna niks van hem. Als hij in Nederland was, haalde hij me op in zijn Citroën DS.

En voor ik het wist, was hij weer vertrokken. De intense botsing tussen onze emotionele afstand en de fysieke nabijheid die je voelt als iemand bij je binnendringt, was mijn eerste kennismaking met de gevaarlijke polsslag van de liefde.

Ik bleef verliefd op hem tot hij me een aanzoek deed. Hij vond het waarschijnlijk tijd om te trouwen. Maar ik ging net studeren en zag daar helemaal niets in. Daarna heb ik hem een hele poos niet gezien. Toen we elkaar weer ontmoetten, waren we allebei veranderd. Hij had een nieuwe relatie, vertelde hij, met een Française. En ik was van het schoolmeisje dat zijden jurkjes droeg veranderd in een linkse studente in spijkerbroek. We hebben nog wel seks gehad na die ontmoeting, maar eigenlijk hadden we dat niet moeten doen. Je moet nooit seks hebben als het over is. De melancholie die je dan voelt, doet ook wat met je herinnering aan de periode die is afgesloten. We probeerden iets terug te halen wat er niet meer was. Maar ik heb nog jaren aan hem gedacht als ik ergens zijn parfum rook.”

Jenny Velthuys