De vrouwen, die lange tijd alleen aan de rand van het popgebeuren figureerden en hoogstens werden geduld als groupies, als zangeressen die teksten mochten zingen die mannen voor hen hadden geschreven, of als feministische rebellen die tegen het seksisme optraden, hebben de hele zaak overgenomen. ‘Waar zijn al die mannen gebleven?’ vraagt het Duitse tijdschrift Musikexpress een aantal keren in z’n nieuwe uitgave. Goeie vraag. Ze zijn verdwenen. De rollen aan de nieuwe sterrenhemel worden bezet door vrouwen.
Zo is er bijvoorbeeld Lady Gaga, op het ogenblik de meest succesvolle artieste, een zangeres die haar lichaam steeds weer tot kunstwerk verheft en die op een geniale manier massaal de aandacht op zich weet te vestigen. Haar video’s op internet zijn al meer dan een miljard keer aangeklikt, iets dat nog nooit iemand eerder heeft klaargespeeld.
Maar laten we ook de Amerikaanse Beyoncé Knowles niet vergeten, de First Lady van de soul, die altijd sexy en waardig is. En Rihanna, het verdorven loeder. Janelle Monáe, die de funk opnieuw heeft uitgevonden. Christina Aguilera, zo’n beetje de enige overlevende van de casting stars uit de Mickey Mouse Club.
Daarnaast zijn er ook leuk bijrollen weggelegd voor Lena Meyer-Landrut, die het European Song Contest voor Duitsland heeft gewonnen. En Lily Allen, de Britse songschrijfster. Katy Perry, het All-American-Girl. Miley Cyrus, de Amerikaanse droom-teenager die net volwassen begint te worden.
Al jaren aan de top zien we natuurlijk Madonna, de moeder aller artiestes aan wie de nieuwe generatie zangeressen zich meet. Net als Maya Arulpragasam, beter bekend als M.I.A., wat staat voor Missing in Action.

Lees het gehele artikel in HP/De Tijd van deze week