De zure regen-hoax

In Trouw en opiniekrant Opinio waarschuwde journalist en filosoof Jaffe Vink (59) voor de gevaren van islam en immigratie. Nu schrijft hij een boek over de milieuproblematiek, die volgens hem sterk wordt overdreven. ‘Het verhaal van de stervende bossen bleek een fabel.’

Van de islam en multiculturalisme naar zure regen en het water van het Winschoterdiep: u heeft een opmerkelijke ontwikkeling doorgemaakt.
“Het valt sneller op als je over de multiculturele samenleving schrijft. Het is een van de pijnlijkste onderwerpen. Als er van de tien onderwerpen één over de islam gaat, valt dát op. Maar ik heb over veel meer kwesties gepubliceerd, ook over milieu en technologie. Het eerste hoofdstuk van het boek waaraan ik werk, gaat over het Winschoterdiep. Meer dan honderd jaar dreef er een decimeterdikke schuimkraag van rottende eiwitten op, het stonk weerzinwekkend in de wijde omgeving. Nu is het diep schoon en er staan vissers langs de kant.”

U was uitgeopinieerd over de moslims?
“Het onderwerp verveelde me enorm.”

Nu richt u uw ongenoegen op beschermers van natuur en milieu. Waarom?
“De milieubeweging is verstard. In romantiek, in doemdenken. In ijsberen. Toon ons na duizend keer dezelfde droevige ijsbeer ook eens de glorie van het menselijk vernuft, zou ik zeggen. Er zal een kentering komen in het debat over milieu en klimaat.”

Je hebt klimaatpaniek versus klimaatsceptici. Het klimaat lijkt ook een kwestie van geloof.
“Dat komt omdat het een onoverzichtelijk geheel is. Het laatste rapport van het IPCC, het klimaatpanel van de VN, beslaat drieduizend pagina’s. Dat is intimidatie. Ik denk dat in Nederland misschien drie journalisten het rapport helemaal hebben gelezen – dat is een optimistische schatting – en ik vermoed dat geen enkele politicus het in zijn geheel heeft gelezen. Het is een massief onderwerp, ondoordringbaar voor buitenstaanders. Ik pleit voor meer tijd en een elegantere presentatie.”

Het loopt zo’n vaart niet met de opwarming, vindt u.
“Nee, het loopt niet zo’n vaart. Ontzenuw de paniek over het klimaat. Verlos ons van het panisch universum waarin het altijd vijf voor twaalf is. In de jaren tachtig had je das Waldsterben: de Europese bossen zouden sterven door de zure regen. Toenmalig milieuminister Ed Nijpels zei in 1989 dat het bos niet meer te redden was. Die voorspelling is niet uitgekomen. Dankzij goed milieubeleid, zei zijn opvolgster Jacqueline Cramer laatst. Dat is niet zo, de voorspelling deugde niet. Het verhaal van die dreigende bossterfte bleek een fabel, waarmee we bijna twee decennia voor de gek zijn gehouden.”

Lees het gehele artikel in de HP/De Tijd van deze week.

Bert Nijmeijer