Intrigerende zwanezang

Dark Night of the Soul

Het droevige nieuws is dat Sparklehorse, het muzikale alter ego van Mark Linkous, eerder dit jaar een einde aan zijn leven maakte. Troost is te vinden in Dark Night of the Soul, de even intrigerende als verontrustende zwanezang die de met depressies en verslavingen worstelende Linkous samen met producer Brian Burton (alias Danger Mouse) gestalte gaf. Het schaarse licht in dit project schuilt ‘m in het feit dat vele illustere namen uit de indiescene aan deze dertiendelige song cycle meewerkten. The Flaming Lips, Iggy Pop, Julian Casablancas (The Strokes), Black Francis (Pixies) en een tiental anderen gaven hun stemmen aan de spoken in het hoofd van een man met een getourmenteerde geest. En dan was er ook nog David Lynch, die niet alleen de foto’s maakte voor het ruim honderd pagina’s tellende boekje, maar ook de spooky vocalen van de titelsong voor zijn rekening nam. Hoewel alle muzikanten vanuit hun eigen niche operen – de song van Casablancas had op zijn solo-album kunnen staan, de bijdrage van Lynch is het audio-equivalent van zijn films – domineren het genie van Danger Mouse en de geest van Linkous het klankbeeld. En voor wie op zoek is naar Linkous’ afscheidswoorden, geeft Iggy Pop wellicht het meest geserreerde antwoord: “Pain pain, pain, et cetera: I give up, I quit!”

Ruud Meijer