De laatste snik

Roy Orbison, The Last Concer,. 4 sterren.

Doodgaan is toch al geen pretje, maar als dat ook nog eens gebeurt op een moment dat je weer helemaal hip and happening bent, is het extra zuur. We hebben het over Roy Orbison, een van de opmerkelijkste zangers uit de popgeschiedenis. Nadat hij in de jaren zestig was doorgebroken met de hit Oh, Pretty Woman, zakte de bariton in de jaren zeventig helemaal weg; de ruige rockcultuur had geen plaats meer voor een zanger die eerder een nachtegaal was dan een brullende leeuw. Naast een fabuleuze zanger was hij ook een originele songwriter, die de regels van het vak behoorlijk aan zijn laars lapte. Waar de reguliere popsong de structuur couplet-refrein-couplet-refrein-brug-couplet-refrein kent (A-B-A-B-C-A-B), deinsde Orbison er niet voor terug In Dreams te schrijven, een song zonder herhalingen, volgens het schema intro-A-B-C-D-E-F. In Dreams was het nummer dat zijn carrière uit het slop haalde, dankzij David Lynch, die het liedje een prominente rol liet spelen in zijn film Blue Velvet (1986). Een succesvol album met opnieuw opgenomen hits en zijn deelname aan de supergroep Traveling Wilburys (Bob Dylan, George Harrison, Tom Petty en Orbison zelf) deden de rest. Op 4 december 1988 gaf hij een puntgaaf concert in Akron, Ohio. Twee dagen later overleed hij aan een hartaanval. Het mag een wonder heten dat zijn laatste concert zo perfect werd opgenomen. Na 22 jaar kunnen we eindelijk horen dat Orbison tot aan zijn laatste snik tot de absolute top behoorde.

Ruud Meijer