Aziz Bekkaoui

Aziz Bekkaoui (1969, Berkan, Marokko) is modeontwerper en kunstenaar. In het Museum Catharijneconvent in Utrecht is zijn tentoonstelling Goud te zien.

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

Ik zit in mijn gouden periode.Niet alleen omdat ik een tentoonstelling over goud heb gemaakt, maar ook in figuurlijke zin. Ik kijk met een nieuwe, gouden blik.

Wie zijn uw helden?

Marcel Duchamps. Hij leerde ons dat kunst meer is dan alleen een ambacht: het is ook een concept. Dat was een grote bevrijding, maar het is nog steeds niet vanzelfsprekend. Nog steeds vinden mensen dat kunst een schilderwerk of een beeld moet zijn.

Aan wie ergert u zich?

Aan mensen die alleen maar in hokjes kunnen denken en alles veroordelen wat ze niet kennen.

Lijkt u op uw moeder?

Mijn zus is een vaderskind, mijn broer een moederskind en ik zit ertussenin. Dat is een fijne positie waar ik altijd van heb genoten.

Wat zijn uw dagdromen?

Ik dagdroom over een wereld zonder grenzen. Dat had ik als kind al, dat ik droomde van de wereld als één continent. Die droom probeer ik in mijn werk te verwezenlijken.

Wat is uw grootste angst?

Dat de misverstanden tussen mensen exploderen, omdat zij elkaar geen ruimte gunnen.

Bidt u wel eens?

Soms wil ik iets heel graag en betrap ik me erop dat ik aan het bidden ben. Maar ik zal er niet voor naar een moskee of een kerk gaan.

Hebt u ooit een mystieke ervaring gehad?

Tijdens een groot openingsfeest waarbij ook de koningin aanwezig was, kwam een vrouw naar me toe die me een oude munt gaf die ze in Noord-Afrika had gevonden. Ze zei: “Deze munt brengt geluk en dat heb jij nodig.” Ik heb haar nooit meer gezien en weet ook niet wie ze is. Die munt mag ik natuurlijk niet houden. Ooit geef ik hem door.


Bent u aantrekkelijk?

Ik ben aantrekkelijk, omdat mijn passie voor mijn werk aanstekelijk werkt.

Wat is uw definitie van geluk?

Met een schone blik naar de wereld kijken. Als je dat niet kunt, geniet je zelfs niet van champagne en kaviaar.

Waar schaamt u zich voor?

Voor dat Nederland veranderd is. Van oudsher waren we altijd nuchter, maar we worden steeds hysterischer.

Bent u monogaam?

Ja, absoluut. Als je echte liefde kent, wil je alleen je geliefde.

Wanneer hebt u voor het laatst gehuild?

Tijdens de opening van het Holland Festival toen de Egyptische zangeres Amal Maher liederen van Oum Kalthoum zong. Ze was zo bezield en ze inspireerde de mensen zo dat ze begonnen te glunderen.

Hoe moedig bent u?

Ter gelegenheid van het Calvijnjaar heb ik vorig jaar een kunstwerk gemaakt dat ik Het Mekka van Calvijn heb genoemd. Daarmee wilde ik laten zien dat hard werken en zelfreflectie niet alleen iets van de joods-christelijke traditie is en dat je dingen niet in hokjes kunt plaatsen. Als reactie kreeg ik dreigbrieven van orthodoxe christenen, maar ik heb het toch doorgezet.

Van wie hebt u het meest geleerd?

Van mijn ouders. Ze hebben mij geleerd dat niets vanzelfsprekend is. Dat is mijn rijkdom.

Wat is uw grootste ondeugd?

Ik confronteer mensen ermee dat ze open moeten staan voor dingen die ze niet kennen. Maar vaak doe ik dat te abrupt.

Wanneer was u het gelukkigst?

Nu, want alle bagage en ervaringen maken mijn geluk alleen maar groter.

Welke eigenschap waardeert u in een man?

Ik maak geen verschil tussen mannen en vrouwen. Als ze maar een goed mens zijn.


Als u iets aan uzelf kon veranderen, wat zou dat dan zijn?

Ik verander dagelijks, maar het is een geleidelijk proces dat geestelijke groei heet. Ik ben een schilderij dat nooit af is.

Hoe ontspant u zich?

Ik vind het heerlijk om door de stad te fietsen.

Wie is uw grootste liefde?

Mijn buurmeisje in Marokko. Ik was zeven en zij was twee keer zo oud. Ik had mijn moeder om haar ring gevraagd en die stiekem aan het buurmeisje gegeven. De buurvrouw kwam hem terugbrengen. Ik ben er lang mee geplaagd.

Wat beschouwt u als uw grootste mislukking?

Een project is voor mij mislukt als ik tevergeefs verschillende werelden, mensen en disciplines bij elkaar probeer te brengen. Dan is het alleen maar een decor.

Gelooft u in God?

Ja. Ik geloof in iets wat inspiratie geeft.

Welk leed hebt u anderen berokkend?

Ik heb onbewust een paar harten gebroken. Ik had de signalen niet opgemerkt.

Waaraan bent u het meest gehecht?

Aan mijn huis aan de Prinsengracht in Amsterdam. Een oase van rust.

Wat is de beste plek om te wonen?

Amsterdam. Ik werk in veel steden, maar er is altijd onrust. Amsterdam is net een dorp en toch kun je naar de opera, film of mensen ontmoeten.

Wie hoopt u nooit meer terug te zien?

Voor mij is het juist een uitdaging om het weer goed te maken.

Hoe is ongeluk te vermijden?

Hoe deal je ermee? Hoe verwerk je het? Dat zijn eigenlijk veel belangrijker vragen.

Wat is uw devies?

Kom uit je comfort zone!

Renate van der Zee