Beachclub 0.

Ons land heeft, zeker als je de IJsselmeeroevers meerekent, relatief veel kustlijn, maar restaurants met uitzicht op zee zijn er niet al te veel. In elk geval geen restaurants waar je ook voor de kwaliteit van wat er op je bord gelegd wordt naartoe zou gaan. Dat het vooral moeilijk is om een adequate vis geserveerd te krijgen met zoveel water in het verschiet, is daarbij een ironische complicatie, een enkele uitschieter als restaurant Seinpost in Scheveningen en Elzenduin Beach in het onbekende Ter Heijde aan Zee daargelaten.

De Noordwijkse Koningin Wilhelminaboulevard wordt door een brede strook helmgras van het strand gescheiden, wat tot voordeel heeft dat de lelijke bebouwing langs die boulevard wat minder in het oog springt als je op het strand staat. Op het strand is overigens ook bebouwing in de vorm van een wit paviljoen van staal en glas met een klassiek torentje erop: Beachclub O. Er staan olijfbomen bij de ingang en er is een vitrine met een bikini, maar alleen in dik gummi gevatte surfers blijven bij dit onzomerse weertype vrijwillig buiten. Meteen na de entree van glazen schuifdeuren is links de open keuken, een paar uitgestalde magnumflessen zetten de toon: je komt hier niet voor een lekkerbekje of een uitsmijter.

Onder het genot van een stuwende discobeat worden we naar ons tafeltje begeleid. Bij het raam zelfs, al is de kolkende vloedlijn achter het dubbele glas door shutters en gordijnen maar zeer beperkt zichtbaar. Het in veel groen en paars licht gezette paviljoen heeft een grote bar en dito arena met loungebanken, de meeste aanwezigen dragen shirts met letters erop, een enkel verdwaald ouder echtpaar kijkt zich, diep in een loungefauteuil weggezakt, de ogen uit. Misschien waren ze voor Gerard Joling gekomen, maar die was er alleen bij de opening, een paar weken terug.

We zitten op regisseursstoelen aan glanzend geplastificeerde houten tafels. Alle hardware voor een discofestijn hangt aan het plafond, maar de vriendelijke jongen op sneakers onder een lange witte sloof die ons bedient, verklapt dat de vergunning maar tot middernacht geldig is en dat de tent te huur is voor feesten en partijen. Beachclub O. is dus een restaurant, zij het met een beperkte kaart naast een flinke wijnkaart die vrijwel uitsluitend flessen van dertig euro en ver daarboven bevat en nauwelijks wijnen per glas.


Brood is hier een apart gerecht van zes euro, een halve kreeft met mayonaise moet € 32,50 opbrengen. De kreeft is van de grill, maar niet van nu. “We warmen ‘m op,” belooft de bediende monter. Dan toch maar de vitello tonnato van € 14,50, ook een apart gerecht trouwens. Alles dat een vitello tonnato zo lekker maakt (vlees met smaak en een bite, fluwelige tonijnmayonaise), ontbreekt hier aan: het zijn papierdunne plakjes fricandeau met mayonaise en een hoopje rauwe tonijnsnippers die compleet smaakvrij blijken onder een zoete transparante saus. Toegegeven: het ziet er leuk uit. Bij de negen euro die de ‘traditionele’ ceasar salad, van Little Gem-sla plus fabriekscroutons, ansjovis en een getrancheerd gekookt ei moet kosten, steekt de prijs voor de kabeljauw met kruidenkorst (€ 21,50) nog positief af. Een mooi dik stuk bleke kabeljauw, vacuüm – en dus perfect – gegaard. Erbij smakeloze stroken geel (het is winterwortel, onthult de bediende) en een saus die je geblinddoekt nog niet als ‘chorizosaus’ zou herkennen. Ook de gegrilde tonijn (€ 5,50) is met de winterwortel in zee gegaan, plus veel kappertjes in een olijfoliebad. Men kookt hier kennelijk voor het oog. Lekker frietje overigens.

Tegen beter weten in laten we nog een crème brlée (€ 6,50) en een kaasplankje (€ 7,50) komen, waarvan de kaasplank met vijgenbrood heel lekker blijkt. Jammer alleen dat zo’n gerecht dan zonder verder commentaar op tafel geslingerd wordt. Ik vrees dat die O van de Beachclub toch een nul is. Als je hier de zee even wegdenkt (wat makkelijk kan), blijft er een bijzonder lawaaierig, mediocre eethuis over. RH

Beachclub O., Koningin Wilhelminaboulevard, Strandafrit 16 en 17, Noordwijk. Tel. 071-3676894

import eetteam