Boegbeeldjazz

Chet Baker, The Sesjun Radio Shows, 5 sterren.

De laatste tien jaar van zijn leven had trompettist/zanger Chet Baker geen vaste woon- of verblijfplaats en zwierf hij van hotel naar hotel, van logeerplek naar logeerplek, van optreden naar optreden. Want optreden moest hij blijven doen – niet alleen uit liefde voor muziek, maar ook om zijn verslaving te financieren. In die periode trad hij ook vele malen op in TROS Sesjun.

Van 1973 tot en met 2004 zond de TROS elke donderdagavond een uur lang live jazz uit op de radio. Maar in een tijd waarin formats, targets en kijk- en luistercijfers de cultuur regeren, bleek er geen plek meer te zijn voor het inmiddels legendarische programma. ‘Alles van waarde is weerloos,’ dichtte Lucebert en o, wat had hij gelijk. Als pleister op de wonde wordt zes jaar nadat de stekker uit Sesjun werd getrokken, een eerste dubbel-cd met opnamen uit het rijke archief van dit programma uitgebracht. Baker, zelfs voor niet-kenners een boegbeeld van de jazz, mag postuum het spits afbijten.

Hoewel het niveau van zijn spel in het laatste decennium varieerde – in sommige periodes moest je maar afwachten of hij überhaupt wel op zou komen dagen – was Bakers spel en zang tijdens de intieme radiosessies in Nederland altijd adembenemend. Ook liet hij nooit verstek gaan. Behalve die ene keer dan, op de avond van 12 mei 1988, toen hij niet op kwam dagen. Een paar uur later werd hij dood gevonden op straat onder het geopende raam van zijn Amsterdamse hotelkamer.

Ruud Meijer