‘God heeft Maria Magdalena óók vergeven’

Cicciolina is een van de merkwaardigste verschijnselen van eind vorige eeuw. De als Ilona Staller geboren Hongaarse (58) werd wereldnieuws toen ze als pornoster lid werd van het Italiaanse parlement en trouwde met kunstenaar Jeff Koons. Beider zoon Ludwig figureert in Tommy Wieringa’s roman Caesarion. Interview met een soms boze diva. ‘Jeff Koons? Die man is terrible!’

Een Hongaarse geheim agente die pornoster wordt in het kapitalistische westen en het vervolgens brengt tot parlementariër, zangeres en tv-persoonlijkheid én de muze wordt van de bekende Amerikaanse pop-art kunstenaar Jeff Koons: menig B-film regisseur zou, wegens de ongeloofwaardigheid ervan, niet durven tekenen voor zo’n grotesk script.

Ilona Staller, 58 inmiddels, werd in 1951 als Hongaars staatsburger geboren in een erg arm gedeelte van Boedapest. Haar biologische vader verliet het gezin al voor haar zesde verjaardag; haar stiefvader had een functie op het ministerie van Binnenlandse Zaken. Toen ze puber was, begon Staller modellenwerk te doen. Als teenager – de Koude Oorlog was in volle gang – werd ze naar eigen zeggen geronseld door de Hongaarse geheime dienst, die haar vroeg om buitenlandse diplomaten te bespioneren.

Kort daarop huwde ze een Italiaanse reisagent. Zo kon ze Italiaans staatsburger worden en het Oostblok verlaten. Het huwelijk strandde, maar Staller was nu in het westen en vond werk als model in de reclamewereld. Daarna ging ze onder de naam Cicciolina (dat betekent ‘pruim’ of ‘knuffelen’) pornofilms maken. Er zaten zelfs enkele dierenseksfilm bij, een feit dat in haar in 2007 verschenen autobiografie is weggelaten.

In 1991 trouwde ze met de Amerikaanse kunstenaar Jeff Koons. Koons zag Cicciolina als levend kunstvoorwerp en maakte vele schilderijen, foto’s en sculpturen van hun sexuele standjes. Naam van het project: Made in Heaven

Cicciolina was al jong politiek actief. In 1978 werd ze bijvoorbeeld de VS uitgezet wegens het verbranden van de Amerikaanse vlag, en in 1979 was ze betrokken bij de oprichting van de eerste Italiaanse groene partij Lista del Sole.


Later werd ze door de linkse Italiaanse politicus Marco Pannella naar diens Partito Radicale gehaald. De Partito Radicale was een serieuze partij die abortus, anti-conceptie, recht op scheiding en legalisatie van porno en drugs toelaatbaar vond. Met 20.000 voorkeursstemmen werd Cicciolina in 1987 voor deze partij in het Italiaanse parlement gekozen. Zo werd ze de eerste pornoster ter wereld in een nationaal parlement. Gedurende haar termijn als parlementariër bleef ze gewoon pornofilms maken.

Cicciolina werd niet herkozen, maar probeerde later wel terug te keren in de politiek. Ze poogde onder meer om in haar vaderland Hongarije verkozen te worden, deed mee aan een lokale verkiezing in Monza en had plannen om zichzelf te laten verkiezen tot burgemeester van Milaan. Ze is daarnaast ook mede-oprichter van de Partito dell Amore (liefdespartij). Deze partij was bedoeld als parodie op de traditionele politieke partijen van Italië. Met die partij pleitte ze voor absolute seksuele vrijheid.

Mevrouw Staller, vertel eens, wat doet u tegenwoordig zoal?

“De laatste jaren heb ik onder meer in een Argentijnse tv-serie gespeeld en meegedaan aan de realitysoap The Farm, waarbij de deelnemers als boer moesten leven. Dat ging me helaas niet zo goed af, haha. Daarnaast ben ik ook nog zangeres en tv-presentatrice.”

En de porno…

“Ik heb na mijn acteercarrière nog wel een pornofilm geregisseerd, maar vervolgens ben ik helemaal uit het vak gestapt. Er zijn nu andere zaken die me bezighouden. De pornobusiness is ook erg veranderd, en niet ten goede. In mijn tijd verdiende ik in vier dagen soms 250.000 euro. Dat zou nu niet meer kunnen. Er is veel te veel concurrentie. Meisjes uit Slowakije, Tsjechië, Rusland en Roemenië komen naar West-Europa om hier in films te spelen. Voor een film krijgen ze nog maar vijf- á zesduizend euro. Tja, dat krijg je als het hele internet wordt volgepropt met porno. Alles moet goedkoop worden geproduceerd als je nog een beetje winst wilt maken.”


Wat vonden uw ouders van uw werk in de porno-industrie?

“Mijn ouders zijn al enige tijd overleden. Dat doet me nog steeds heel veel pijn; wat een smart! Lange tijd waren ze niet op de hoogte van mijn professie, maar toen ik parlementslid werd, stond het in alle kranten ter wereld. Zo zijn ze er achter gekomen. Ze waren niet blij, maar hebben het uiteindelijk wel geaccepteerd.”

Porno wordt vaak als vrouwonvriendelijk gezien. Kreeg u veel negatieve reacties van feministes?

“Niet zo heel vaak, maar het gebeurde wel. Feministes verweten me dan dat ik een lustobject voor mannen was. Ik antwoordde dan dat ik het daar niet mee eens was. Immers, als je doet wat je graag doet, kan dat toch niet verkeerd zijn? Feministes roepen altijd dat vrouwen in pornofilms worden gedegradeerd tot objecten, maar de vrouw is in dergelijke films juist het subject. Het object houdt ze immers in haar hand, hahaha.”

Wat vindt u eigenlijk van het feminisme?

“Ik haat het feminisme zeker niet. Ik vind het erg belangrijk dat er absolute gelijkheid bestaat tussen mannen en vrouwen. Gelukkig zitten er nu ook meer vrouwen in het parlement dan in mijn tijd. Toen was het nog vrij bijzonder dat ik er in kwam.”

Dat had nóg een reden…

“Ja, dat ik daarnaast ook nog pornodiva was, maakte het natuurlijk helemáál schokkend voor velen.”

Van 1987 tot 1991 zat u in het Italiaanse parlement. Heeft u nog steeds politieke ambities?

“Misschien keer ik ooit nog wel eens terug in het parlement of in een gemeenteraad. Maar dat is niet gemakkelijk. Het politieke bedrijf is nogal traditioneel en vastgeroest; veel oude politieke leiders zijn zo aan hun zetel gekleefd dat er weinig verschuivingen plaatsvinden.”


Wat waren destijds uw speerpunten?

“Absolute seksuele vrijheid, het milieu en rechten voor dieren. Kinderen gaan me echt aan het hart. Ik heb een pleegkind in Oeganda dat ik met geld steun. Dat meisje heeft geen papa en mama meer. Ik heb haar nog niet gezien, maar we sturen elkaar brieven. Ik ga haar zeker een keer opzoeken. In Afrika wil ik me ook gaan inzetten voor sociale projecten en voor honger- en aidsbestrijding.”

Bent u gelovig?

“Ja, ik ben gelovig katholiek en als kind ben ik gedoopt. Mijn Hongaarse familie ging bijna elke zondag naar de kerk. Ik blader nog steeds regelmatig door de bijbel. Vooral het Hooglied spreekt me zeer aan.”

De katholieke kerk vindt pornografie een zonde.

“Dat klopt. Maar hoe toelaatbaar is kindermisbruik door katholieke priesters dan? Veel priesters hebben zich daaraan bezondigd. Een grote schande! Pedofilie heb ik altijd veroordeeld. Maar, om terug te komen op mijzelf als katholieke pornodiva: ik geloof in God en weet dat Hij de onzedige Maria Magdalena uit de Bijbel ook vergeven heeft. God kan mij dan toch ook wel míjn zonden vergeven? Al vind ik zelf dus dat ik niks zondigs gedaan heb.”

In 1999 zei u op tv dat u enkele jaren voor de Hongaarse geheime dienst heeft gewerkt. Echt waar of flauwekul?

“Echt waar! Ik was negentien en werkte in een luxe hotel in Boedapest. Ik was een spontaan grietje dat van seks hield. Dat was nuttig voor de geheime dienst, die me daarom vroeg om Europese, Amerikaanse en Arabische gasten te verleiden en hen ongemerkt uit te horen. Ik moest ook foto’s maken van de vertrouwelijke papieren die ze bij zich hadden. Mijn codenaam was ‘Lieveheersbeestje’, hahaha.”


U heeft de Irakese dictator Sadam Hussein en terroristenleider Osama bin Laden ooit aangeboden om seks met hen te hebben in ruil voor vrede. Helaas, de heren hapten niet toe.

“Inderdaad erg jammer. Ik heb Saddam dat aanbod tijdens de eerste én tijdens de tweede Golfoorlog gedaan. Ik ben er zelfs nog voor naar de Irakese ambassade in Rome gegaan. De ambassadeur had me uitgenodigd om te komen praten omdat ze nieuwsgierig waren naar mijn aanbod. De Irakese diplomaten hebben me daar keurig en sereen ontvangen. Ik mocht mijn aanbod doen en heb alles uitgelegd. Ze zouden later nog contact met me opnemen, maar dat is nooit meer gebeurd.”

En bin Laden…

“Nooit iets van gehoord.”

De Nederlandse schrijver Tommy Wieringa heeft zijn roman Caesarion gebaseerd op het gegeven dat u en kunstenaar Jeff Koons samen een zoon hebben die Ludwig heet. Kent u dat boek?

“Nee, ik heb er nog nooit van gehoord. Jeff Koons en ik hebben inderdaad een zoon die Ludwig heet. Hij is vernoemd naar de gek geworden koning Ludwig IIvan Beieren. Van mijn zoon Ludwig houd ik zielsveel, en van Koons in het begin ook. Maar inmiddels kan ik hem niet meer zíen. Wat een vréselijke man!! Terrible, terrible! Schrijf maar in grote letters op dat hij echt verschríkkelijk is!”

Waarom bent u dan met hem getrouwd?

“Dat was de grootste fout die ik in mijn leven gemaakt heb. Toen hij mij een fax stuurde met daarin de vraag of hij me eens mocht ontmoeten, had ik meteen ‘nee’ moeten zeggen.”

Waarom is Koons eigenlijk met ú getrouwd?

“Ik was voor hem een instrument om rijk en beroemd te worden. Meer was het niet. Vergis je niet, zijn huwelijk met mij heeft hem bepaald geen windeieren gelegd. Voor we elkaar leerden kennen was hij alleen bekend in Amerika. Met de sculpturen die hij gemaakt heeft van onze seksuele poses, is hij definitief doorgebroken. Van de miljoenen die hij daarvoor heeft ontvangen, heb ik nooit iets gezien. Bovendien betaalt Koons geen alimentatie en neemt hij nooit contact op met onze zoon.Hij weet niet eens meer hoe Ludwig eruitziet! Hij herinnert hem zich niet eens meer, denk ik. Schandalig genoeg krijg ik echter soms nog steeds brieven van Koons’ advocaat, waarin staat dat ik hém nog zes miljoen euro moet betalen. Echt krankzinnig!”


Wanneer kwam het precies tot een breuk?

“In 1993 heb ik een scheiding aangevraagd. Met Ludwig ben ik vervolgens naar Rome vertrokken. De rechter heeft daarna beslist dat we drie dagen lang Rome niet uit mochten. Toen ik met mijn kleine naar de dierentuin wilde gaan, heeft Koons Ludwig vlug van mij afgepakt en hem aar de VS gebracht. Dat gebeurde op Kerstavond. Ik was wanhopig zonder mijn kleine baby. Een Amerikaanse rechter heeft daarna besloten dat Koons ons kind in de VS mocht houden. Ik kon het niet geloven en werd gek van verdriet. Toen heb ik besloten om Ludwig van Koons af te pakken en mee terug te nemen naar Italië. Op de dag van de ontvoering heb ik zijn bodyguard weten te omzeilen en ben ik met heel veel moeite in Rome teruggekeerd. Voor die actie ben ik later veroordeeld tot acht maanden gevangenisstraf, terwijl Koons ook nog eens zes miljoen euro schadevergoeding van me eiste.”

Bent u nu gelukkiger met uw nieuwe liefde?

“Nou en of. Hij is 33 en heet Luca Di Carlo. Hij is mijn advocaat en strafpleiter. Ik heb hem leren kennen door de rechtszaken van en tegen Koons. Luca is mijn grote liefde. Dankzij hem vond ik innerlijke rust. Luca is de beste man die ik ooit ontmoet heb. Niet alleen in bed is hij erg goed, maar ook spiritueel gezien is hij geweldig.”

Koons en u beschouwden jullie zoon Ludwig als een levend kunstwerk. Vindt u de beeldhouwwerken die Koons van jullie seksuele standjes maakte goede kunst?

“Helaas heb ik niet zo veel verstand van kunst. Sommige kunstcritici vonden die sculpturen mooi, anderen vonden het niks. Dat hou je altijd.”


U stond model voor vele kunstwerken van Koons. Beschouwt u zichzelf als een levend kunstwerk?

“Nee, dat niet direct. Maar ik ben natuurlijk wel bella, jong en populair. Hahaha.” Wat zijn uw plannen voor de toekomst?

“Ik wil graag seksuologe worden en mijn eigen instituut beginnen voor mensen met seksuele problemen. Dat lijkt me mooi om te doen. En ik wil graag opnieuw moeder worden. Ludwig is nu 18 jaar oud. Ik wil graag dat hij er een zusje bij krijgt.”

Hoe oud bent u nu?

“Ik ben 58.”

Nogal een handicap als je zwanger wilt worden. Of gaat u de hulp inroepen van de beroemde Italiaanse dokter Severino Antinori, die al meerdere oudere vrouwen zwanger heeft laten worden?

“Het maakt me niet uit welke methode we moeten gebruiken, als het maar lukt! We zijn er hard mee bezig.”

Autobiografie van Cicciolina: “Ilona Staller – Per amore e per forza – l’autobiografie di Cicciolina”. Mondadori editions. ISBN 978-88-04-56730-1

Paul Prillevitz