Sub Bib

Menig restaurant op sterniveau weet de faam van het eigen merk op te rekken door de opening van een tweede, laagdrempeliger zaak, die niet zelden als ‘brasserie’ geoormerkt wordt. Een dergelijke celdeling levert lang niet altijd het gewenste resultaat, vooral wanneer de nieuwe spruit wordt gehuisvest in hetzelfde of een direct aanpalend pand. De bezoeker moet dan wel heel vastbesloten zijn om de dure variant te kiezen, temeer daar men er op het ‘goedkope adres’ doorgaans geen geheim van maakt dat het gebodene er op z’n minst in het schijnsel van een Michelinster tot stand komt. Het moederbedrijf kan het zich natuurlijk ook niet permitteren om onder haar vlag inferieur voedsel te serveren.

Waren dit tot voor kort allemaal dilemma’s voor de topzaken, nu wordt er ook in de lagere regionen gekloond. The French Café is een heel behoorlijk middenklasserestaurant(je) in de Amsterdamse Pijp dat in de Michelingids vermeld wordt met een Bib Gourmand – een onderscheiding die een ‘verzorgde maaltijd voor een schappelijke prijs’ beloont – maar nu is er twee huizen verderop de The French Café bistrot geopend. ‘Cuisine de cuisiniers’ luidt de soortnaam die op het zonnescherm prijkt. Een heus formulerestaurant waar je kunt kiezen uit een voor- en hoofdgerecht of een hoofdgerecht en een dessert voor €25, of voor €4 meer een driegangenmaaltijd. Doorgaans raak je binnen dergelijke formules verstrikt in een woud van prijsopslagen, maar in dit geval moet alleen de liefhebber van twaalf in plaats van zes slakken €4,50 bijpassen. Naast de in het Frans gestelde gerechtenlijst voor het menu is er nog een kreeftenkeus van halve en hele kreeften benevens een plateau de charcuterie en wat bijgerechten. Er zijn twee zittingen per avond, tot half negen en daarna – ook een prima methode om de prijzen binnen de perken te houden.

Binnen het menu is er een eendenleverterrine waarin ook een pootje verwerkt is, geserveerd met een briochebroodje. Een voortreffelijke vissoep à la Touquetoise kost buiten het menu €8. Wie deze soep voor dit geld beter wil eten, zal misschien wel naar Le Touquet zelf moeten uitwijken, en zelfs dat is nog geen garantie. Het gerecht is compleet met crouton, kaas en voorbeeldige rouille. Vaak is rouille een slappe side act, maar van deze wil ik nog een tweede bakje.

De in deze situatie nagenoeg onvermijdelijke steak tartare is au got du chef klaargemaakt, wat inhoudt dat er niet door de bediening aan tafel nog gemengd wordt. Kan ook nauwelijks in zo’n klein zaakje waar al het personeel druk in de weer is, want ook op het terras wordt gegeten.


Bij de tartare drinken we een lekkere, gekoelde beaujolais van €25.

De halve kreeft met frites in een papieren zakje, sla, ei en mayonaise laat even op zich wachten. “Maar hij komt wel net uit het homarium,” verontschuldigt de serveerster zich.

Dat op de crème brlée niets aan te merken zou zijn, lag in de lijn der verwachtingen.

Het zou mij niet verbazen als de uitbater van The French Café zich heeft laten inspireren door Le Comptoir in Parijs, waar – net als bij deze bistrot – het varken in het beeldmerk van de zaak figureert. Wat maakt het uit? Deze Frans-Nederlandse Cuisine de cuisiniers-formule is op zich ook alweer het kopiëren waard. RH

Brasserie Restaurant The French Cafe, Gerard Douplein 10, Amsterdam. Tel. 020-4004204

import eetteam