Jack is back

Het is zondagavond laat: dagblad De Pers meldt op haar website dat meesterspinner Jack de Vries waarschijnlijk terug zal keren op het Binnenhof (waar hij inderdaad steeds vaker wordt gesignaleerd, overigens). Dit keer als fractievoorzitter van de christen-democraten. Het blijft even rustig en dan is het maandagochtend. De Telegraaf meldt dat De Vries zelfs in de race is voor het vice-premierschap, maar verwijdert dat verhaal een uur later weer. De Vries ontkent tegelijkertijd alles via Twitter: “Verhaal in de Pers is onzin inderdaad.” Maar daar komt CU-fractievoorzitter André Rouvoet overheen: “Pers bevestigt wat ik 1,5 week geleden v zeer betrouwbare CDA-bron hoorde: na vertrek Klink @JackdeVries fractievoorzitter.”

U begrijpt, Twitter is de nieuwe wandelgang. Paniek onder het journaille! Wat is de waarheid? Maar het doet er helemaal niet toe wat de waarheid is. Of, zoals Diederik Samsom óók twittert: “Of het nu waar is of niet, Jack de Vries doet een meesterlijke ‘Wag the Dog’. Weg aandacht voor formatiehobbels en hartenkreet Wijffels.”

Wag the Dog is een briljante zwarte komedie uit 1997, waarin meesterspinner Robert De Niro wordt ingehuurd om de Amerikaanse president uit de brand te helpen. Die laatste heeft seks gehad met een minderjarige padvindster en dat legt enige druk op zijn herverkiezing. De Niro zet vervolgens een oorlog met Albanië in scène en laat zijn president dat conflict vervolgens oplossen.

Uitgaan van kwade opzet gaat wellicht te ver vanwege een te korte voorbereidingstijd, maar deze mini-De Vries-affaire komt het CDA buitengewoon goed uit. Want het optreden van Herman Wijffels in Buitenhof zondag was op zijn minst opmerkelijk te noemen. Hij sprak harde woorden. De politiek is ‘gedegenereerd’ (‘Degenerate fucks’ zou Tony Soprano zeggen) en het CDA al helemaal. Maxime Verhagen leidt aan ‘tunnelvisie’, het voorgenomen kabinet is een ‘buitengewoon gammele constructie’ en de ingeslagen weg is een no-win koers. En dat raakte dus allemaal ondergesneeuwd door een verhaal over Jack de Vries. Het zou overigens niet onlogisch zijn van Verhagen om een beroep op De Vries te doen. Hij zal namelijk alle zeilen bij moeten zetten om dit tot een geslaagde exercitie te maken. Het lijkt erop dat de dissidente CDA-Kamerleden Kathleen Ferrier en Ad Koppejan blijven volharden in hun bezwaren tegen een constellatie met de PVV. En die moeten dus geneutraliseerd worden. Een kolfje naar de hand van De Vries, die eerder al Wouter Bos voor het (politieke) leven beschadigde door hem neer te zetten als draaikont. Een erfenis waar zelfs Job Cohen nu nog last van heeft.


Het laatste woord is aan Jack de Vries. “Het ware verhaal is inderdaad dat ik stierenvechter in Spanje word.” U begrijpt, Jack is back.

import haagse post