Vuistschermerij

De blonde bij wie ik een blauwtje had gelopen (preciezer: die door haar vriendinnen in veiligheid was gebracht) was ik allang weer vergeten, toen ik me die zondagnacht rond de klok van vier uur voor het televisietoestel posteerde, mijn neus half aan het zicht onttrokken door de gesmolten kaas van de pizza die ik naar binnen propte. Het was, beter geduid, de vroege ochtend van de derde mei 2009 en ik bevond me in The Glass Spider, een bar/discotheek in het Noord-Engelse Sunderland waar het licht contractueel pas rond de klok van zes uur aan gaat. Opmerkelijk genoeg had ik even geen oog meer voor het kortgerokte deel der benevelde cliëntèle die op het ritme van Pinks So What en torenhoge naaldhakken de zwaartekracht aan het tarten was. Er kwam immers boksen op tv.En niet zomaar boksen!Na een mediale prelude van vele weken zou het dan eindelijk zo ver zijn: Ricky ‘The Hitman’ Hatton, de Great White Hope van Groot-Brittannië,ging een vervelende vlieg van zich afslaan in de persoon van de Filippijnse pugilist Manny ‘PacMan’ Pacquiao, waarna hij zich (weer) wereldkampioen zou mogen noemen bij een van de vele bonden die de vuistschermerij rijk is.Het pakte anders uit. Nog vóór ik halverwege mijn pizza was, lag Hatton al voor de derde keer met zijn snufferd op het canvas. En terwijl ik een sliert kaas uit mijn neus trok en constateerde dat ik als enige nog stond te kijken, werd de knokker uit de krochten van Manchester volkomen terecht uitgeteld. Het zou tot het WK voetbal van 2010 (de 1-4 tegen Duitsland) duren voor Engeland op sportgebied weer zo’n afgang zou beleven.Sinds die ongelooflijke afstraffing heeft Hatton, tot dan toe werkelijk een zeer succesvolle bokser, geen moment meer zijn oude niveau gehaald. En vorige week werd hij door de speurneuzen van News of the World betrapt terwijl hij cocaïne aan het snuiven was. The Hitman, die en passant bekendmaakte zo’n vijftig pints of lager per week te drinken, vraagt zich nu af waar hij ‘mee bezig is’. Hij heeft aangekondigd nooit meer in de ring te zullen staan, maar vol goede moed te beginnen aan Het Gevecht Van Zijn Leven. “Ik zal ieders vertrouwen terugwinnen,” heeft hij al vol berouw laten weten. Hatton is een boezemvriend van Wayne Rooney, dus u kunt zich voorstellen hoe voorspoedig dat gevecht zal verlopen.

Engelsen mogen graag hun knuisten laten wapperen, maar erg veel imposante bokskampioenen heeft die karaktertrek niet opgeleverd. Oké, voormalig wereldkampioen Frank Bruno durfde het op te nemen tegen Mike Tyson, maar hij had desondanks de uitstraling van een zachtaardige lobbes. Toen hij ooit op een Londens treinstation werd belaagd door vier met messen zwaaiende skinheads, moest hij ontzet worden door Cass Pennant, de veel ontzagwekkender leider van de hooligans van West Ham United. Verder was er Lennox Lewis, die zich een tijdlang onbetwist de beste zwaargewicht van de wereld mocht noemen, maar zijn gedoodverfde opvolger en lookalike Audley Harrison, die ooit onze eigen reus Richel Hersisia behandelde alsof-ie een pakje boter was, heeft de wereld nog niet echt weten te veroveren.Wellicht dat dit in november gaat gebeuren, als hij de handschoenen kruist met David Haye, de enige écht spectaculaire Britse bokser van de laatste jaren. Dat gevecht zal plaatshebben in de Manchester Evening News Arena. Als al voor de eerste gongslag blijkt dat het bier op is, weten we dat Ricky Hatton er ook is.

import michiel blijboom