Het voorstel zoals het er nu ligt is dat het partijbestuur van het CDA een resolutie ter stemming laat brengen waarin zij de fractie van de Tweede Kamer oproept steun te verlenen aan een kabinet met VVD en gedoogpartner PVV. Men kan zo dus niet stemmen over losse onderdelen of teksten. Bleker en Verhagen staan samen op het podium, de rest zit in de zaal. Het CDA voert de lijn dat zij geen ‘eersteklas en tweedeklas’ leden hebben. Daarom is het voorstel dat eenieder die wat te melden heeft één minuut spreektijd krijgt. Ook Ab Klink, ook CDA-lid uit Tilburg Ernst Hirsch Ballin of enige andere criticaster. Eén minuut, dat staat gelijk aan honderd woorden, zes zinnen, oftewel: niets.
De vorige keer dat de redenatie ‘we hebben geen eersteklas en tweedeklas leden’ van stal werd gehaald, was in oktober vorig jaar. Donner werd door het congres bevolen op het podium uitleg te komen geven over de AOW-problematiek. Bleker greep als congresvoorzitter zijn hamer en weigerde dat. Donner kon vier vragen krijgen en die beantwoorden vanuit de zaal. De antwoorden van Donner, waaronder ‘de kredietcrisis stond toch ook niet in ons CDA-programma?’, werden omstandig door Bleker geprezen. Dit soort congrestrucs uit de doos van een rasspreekstalmeester zullen ook nu weer uit het vet worden gehaald. En dan nog is de stemming niet van doorslaggevend belang, zo zal elke CDA’er je verzekeren.
De komende dagen zullen nog wat dissidente lijken uit de kast van het CDA vallen. De keuze tussen één minuut spreektijd in een donkere zaal of minutenlang stralend op tv is immers makkelijk gemaakt. Dat toont ook direct het nut van het congres. De macht ligt niet bij deze Poolse landdag, maar bij een enkeling die bij het fractieberaad tegen stemt. Ad Koppejan kan zaterdag dus rustig zijn 48ste verjaardag thuis vieren.
