Wat moeten we nou?

Het probleem van een weekblad is dat de kans bestaat dat je door de actualiteit wordt ingehaald. Bij het ter perse gaan van dit nummer lijkt het erop dat deze week een cruciale week in de formatie is. Als u dit leest is er dus misschien al een kabinet. Althans, een voorgenomen kabinet. Want er zijn nog een boel hobbels te nemen. Mark Rutte zal een regeerakkoord moeten schrijven. En een gedoogakkoord voor de PVV. En als de extra steun van de SGP nodig is ook nog een SGP-bijsluiter. Wat gaat de CDA-fractie doen? Volgens het weblog van politiek analist Kaj Leers is het zeker dat CDA-Kamerlid Kathleen Ferrier de voorgenomen constellatie bijvoorbaat niet zit zitten. Maar zij ontkent dat vervolgens weer. Haagse Post spreekt ook weleens iemand en volgens die anonieme bron is het ‘een dubbeltje op z’n kant’. Maar dat is natuurlijk een volstrekt inhoudsloze opmerking. Fifty-fifty – daar koopt u natuurlijk helemaal niets voor. Wij ook niet. En stel nou eens dat Ferrier het niet ziet zitten en haar collega-dissident Ad Koppejan ook niet. Moet Maxime Verhagen dan een gedoog-gedoogakkoord schrijven voor deze twee om zijn fractie in stand te houden? En moet Verhagen dan met zo’n agree to disagree-constructie naar zijn congres? Of komt er helemaal geen CDA-congres, omdat Verhagen weet dat zijn hoofd op het politieke hakblok ligt? Dan zal hij met een smoes uit de onderhandelingen moeten stappen. Dat mogelijke congres zou ook nog eens een heel gnante toestand kunnen worden. Minister Ab Klink heeft al laten weten spreektijd te vragen. Wat gaat die dan vertellen? Ook het ‘CDA-lid uit Tilburg’ heeft spreektijd aangevraagd. Dat is niemand minder dan justitieminister Ernst Hirsch Ballin, die niet op de kandidatenlijst staat en daarom als gewoon lid zal opereren. En dan liggen Hero Brinkman en Martin Bosma ook nog met elkaar overhoop over de (eventuele) democratisering van de PVV, wat natuurlijk ook weer invloed heeft op de formatie. Het is om hoorndol van te worden.

Ter ontspanning bezocht Haagse Post zaterdag dan maar de première van De Leugen, gemaakt door Robert Oey.

De muzikale film (jawel, een zingende Hilbrand Nawijn) handelt over de Ayaan-crisis die uiteindelijk leidde tot de val van Balkenende II. Oey is eigenlijk meneer Halsema, dus de Utrechtse Schouwburgwas afgeladen met een heleboel frisse GroenLinks-jongens en -meisjes. In het gedrang konden we de filmmaker niet vinden, dus dronken we een borrel met hoofdrolspeelster Rita Verdonk, die meldde zich ‘gerehabiliteerd’ te voelen door de film. Zo trok uw verslaggever de Utrechtse nacht in met in zijn hoofd een knagende gedachte: hadden we ook in deze puinzooi gezeten als Ayaan Hirsi Ali, toen ze voor het eerst voet op Nederlandse bodem zette, niet over haar naam had gelogen?

import haagse post