Betoverend

Als echt grote talenten in de wieg worden gelegd om een specifiek instrument te gaan bespelen, dan is de Amerikaanse contrabassist, zangeres, componist en producer Esperanza Spalding daar een schoolvoorbeeld van. Ze was vijftien toen zij de contrabas – niet bepaald een ‘meisjesinstrument’ – voor het eerst aanraakte en werd na drie maanden al bestempeld als wonderkind. In drie jaar studeerde ze af aan het conservatorium, en ze werd meteen door het prestigieuze Berklee College of Music binnengehaald als docent. Een jaar later volgde haar debuutalbum Junjo, een mooie opmaat voor Esperanza (2008), een wereldwijd bejubelde plaat die meteen naar de top van de Billboard Contemporary Jazz Chart schoot en daar maar liefst zeventig weken bleef staan. Dat Esperanza geen toevalstreffer was, blijkt uit haar derde album Chamber Music Society. Als componist en arrangeur (met een beetje hulp van Gil Goldstein) is zij duidelijk gegroeid. De broeierige sfeer die de muziek ademt wordt gegenereerd door een wat lome orgie van jazz, bossanova en klassiek. De deelnemers aan dit zinnelijke feest wisselen, aangespoord door Spaldings sonore bas, voortdurend van partner of gaan en groupe met elkaar aan de slag. De klassieker Wild Is The Wind is een van de vele hoogtepunten, en wekt bewondering omdat je zelfs met de uitvoering van David Bowie in het achterhoofd tóch nog ondersteboven wordt geblazen door Spaldings betoverende orkestratie en trommelvliesstrelende vocalen.

Ruud Meijer