Te veel Pink

The Orb, featuring David Gilmour

Metallic Spheres

Het werkt lang niet altijd in het voordeel van een artiest om ter verfrissing van het geheugen eerst naar een oud meesterwerk te luisteren alvorens zich te wagen aan de beoordeling van een nieuw werk. In het geval van The Orb kun je dat dan ook maar beter niet doen. De band van de Britse elektronische muziekpioniers Alex Paterson en Martin ‘Youth’ Glover haalt met het nieuwe album Metallic Spheres namelijk absoluut niet het niveau van bijvoorbeeld U.F.Orb, het in 1992 verschenen album dat te boek ging als een van de hoogtepunten van de ambient-house. Waar dit album in het teken stond van ‘Lee Perry meets Sun Ra’ – vooral in het sublieme Towers of Dub – is Metallic Spheres eerder een ontmoeting tussen producer-bassist Youth en Pink Floyd-coryfee David Gilmour. De muziek op het nieuwe album kwam voornamelijk voort uit een jamsessie van Gilmour en Youth en het cyberroddelcircuit gaat zelfs zover te beweren dat Paterson daar aanvankelijk niet zo blij mee was. Een beetje begrijpelijk is dat wel: Gilmour blijft te veel zichzelf (lees: Pink Floyd) om de oorspronkelijke Orb-gitarist Steve Hillage te doen vergeten. Het album is voornamelijk interessant door de 3D60-remix van de muziek op de tweede cd. Deze nieuwe techniek voor een vorm van 3D-geluid die bij voorkeur met de hoofdtelefoon moet worden beluisterd, voegt daadwerkelijk iets toe aan het klankbeeld. Maar niet iets wat U.F.Orb van nature al had.

import muziek